หะยี คำแปล
(อร.) น. คำเรียกนักปราชญ์ในศาสนาอิสลาม, เดิมคำนี้ใช้เรียกผู้ทรงวุฒิทางศาสนาของชาวมุสลิมต่อมามีผู้เรียกคนที่เคยไปทำพิธีฮัจญ์ที่นครเมกกะ, ฮัจญ์ หมายความว่า การไปแสวงบุญที่เมืองเมกกะตามกาลเวลาและวิธีการที่กำหนดไว้ หลักสำคัญข้อหนึ่งของศาสนาอิสลามมีว่า ผู้ที่มีความสามารถพึงไปแสวงบุญที่เมืองเมกกะอย่างน้อยหนึ่งครั้งนี้, ผู้ที่ประกอบพิธีฮัจญ์แล้ว เรียกว่า ฮัจญี หัจญี หรือ หะยี คือ ผู้แสวงบุญ, หะยี คือคนมุสลิมสามัญโดยทั่วไป เพียงแต่ว่าได้ปฏิบัติศาสนกิจครบถ้วนตามที่บัญญัติไว้ (เหมือน หัจญี).
|
