 |
 |
 |
| |
 พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน |
  |
|
|
 |
|
หมาง
|
| หมาง | ความหมาย
ก. (โบ) กระดาก เช่น หมางกัน คือ กระดากกัน หมางหน้า คือ กระดากหน้า, อาการที่ห่างเหินกันเพราะขุ่นเคืองใจหรือผิดใจกันเป็นต้น เช่น คนคู่นี้แต่ก่อนก็ดูสนิทสนมกันดี แต่เดี๋ยวนี้ดูเขาหมางกันไป, หมาง ๆ ก็ว่า, มักใช้เข้าคู่กับคำอื่น เช่น บาดหมาง หมองหมาง หมางใจ.
|
|
|
|
|
 |
 |
 |
|
 |
|
หรือท่านกำลัง หาคำว่า หมาง ในหัวข้อต่อไปนี้...
|
| แปลภาษาไทย-อังกฤษ อ. สอ เสถบุตร |
พจนานุกรม ไทย-ไทย ราชบัณฑิตยสถาน |
| หมางใจ
|
หมางเมิน
|
หมางใจ
|
|
|
| |
|
| พจนานุกรม ไทย-ไทย อ.เปลื้อง ณ นคร |
|
| หมางใจ
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
|
