ระฆัง
คำแปลn. a bell, especially a church bell, handbells and doorbells being called กระดิ่ง
คำแปล[n.] bell
ตัวอย่างประโยคระฆังใบเล็กที่แขวนอยู่บนขอบประตูส่งเสียงดังกุ๋งกิ๋ง
หมายเหตุเครื่องใช้ตีให้เกิดเสียงเป็นอาณัติสัญญาณ หล่อด้วยทองเหลืองเป็นต้น รูปคล้ายลูกฟักตัด มีหูติดอยู่ตอนบน
คำแปลน. เครื่องสำหรับตีให้เกิดเสียง หล่อด้วยทองเหลืองรูปคล้ายกระดึงแต่ใหญ่กว่า.
ลักษณนามใบ, ลูก
พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน
