สนุก! ค้นหาตรวจหวยข่าว อีเมล์ ดูทีวีออนไลน์ ฟังเพลง คลาสสิฟายด์ ริงโทน เล่นเกมส์ ดูทั้งหมด »
 
  เว็บไซต์    สารบัญเว็บไทย    หางาน   วิดีโอ    เพลง    ข่าว     ความรู้    ถามตอบ    ไฟล์ข้อมูล  
 
 
หาแบบละเอียด
ช่วยเหลือ

จันทัน
 
เรามีความรู้เรื จันทัน มาให้ท่านศึกษาดังต่อไปนี้
จันทัน จาก แปลภาษาไทย-อังกฤษ อ. สอ เสถบุตร | จันทัน จาก พจนานุกรม ไทย-ไทย ราชบัณฑิตยสถาน | จันทัน จาก พจนานุกรม ไทย-ไทย อ.เปลื้อง ณ นคร | จันทัน จาก สารานุกรมไทยฉบับเยาวชน
 
แปลภาษา ไทย-อังกฤษ
 

จันทัน


คำแปล
n. a rafter


 
 
พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน
 
จันทัน
จันทัน
ความหมาย

น. ชื่อตัวไม้เครื่องบนแห่งเรือนอยู่ตรงกับขื่อสําหรับรับแปลานหรือรับระแนง.

 
พจนานุกรม ไทย-ไทย อ.เปลื้อง ณ นคร
 

จันทัน

คำแปล

น. ชื่อตัวไม้เครื่องบนแห่งเรือนอยู่ตรงกับขื่อ สำหรับรับแปลาน.


ลักษณนาม
ตัว


ดูคำอื่นๆที่มีตัวสะกดเหมือนกัน
  • จันทันพราง

  •  
    สารานุกรมไทยสำหรับเยาวชนฯ เล่มที่ 13
     
    องค์ประกอบของเรือนไทยภาคกลาง โดย นายฤทัย ใจจงรัก
             องค์ประกอบของเรือนไทยภาคกลาง (ชนิดเรือนไม้จริงหรือเรือนเครื่องสับ) ตัวเรือนไทยภาคกลางส่วนใหญ่ทำด้วยไม้สัก เช่น โครงหลังคา ฝา พื้นห้องนอน พื้นระเบียง ส่วนเสาและพื้นชานใช้ไม้เนื้อแข็ง เช่น ไม้เต็ง ไม้แดง เป็นต้น
             เรือนประกอบด้วยชิ้นส่วนต่าง ๆ ดังนี้



    [ดูภาพทั้งหมดในหมวด]



    หัวข้อ

    งัว
             ไม้ท่อนกลมขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง ๑๕ เซนติเมตร ยาวประมาณ ๕๐-๖๐ เซนติเมตร ใช้ไม้ทองหลางวางขวางกับปลายเสา ทำหน้าที่เป็นหมอนรองรับน้ำหนักจากกงพัดถ่ายลงดิน ลักษณะการทำงานเหมือนกับฐานรากของอาคาร
    ปัจจุบันเพื่อป้องกันเรือนทรุด

    [กลับหัวข้อหลัก]


    กงพัด
             คือ ไม้เหลี่ยมขนาด ๕ x ๑๕ เซนติเมตร ยาวประมาณ ๕๐-๗๐ เซนติเมตร สอดในรูซึ่งเจาะไว้ที่โคนเสาเรือน หรือจะใช้คู่ตีขนาบขวางกับเสา โดยบากเสาให้เป็นบ่ารองรับยึดด้วยสลักไม้แสม เส้นผ่านศูนย์กลางสลักประมาณ ๒.๐๘๓ เซนติเมตร (๑ นิ้วไทย) ปลายทั้งสองของกงพัดวางอยู่บนงัว ทำหน้าที่ถ่ายน้ำหนักจากเสาลงสู่งัว


    [กลับหัวข้อหลัก]
    แระ
              แระ (ระแนะ) คือ แผ่นไม้กลมแบน ขนานเส้นผ่านศูนย์กลาง ๓๐-๕๐ เซนติเมตร หนาประมาณ ๕-๗ เซนติเมตร ทำด้วยไม้ทองหลางวางที่ก้นหลุม ทำหน้าที่ถ่ายน้ำหนักจากเสาลงสู่พื้นดินเพื่อป้องกันเรือนทรุด


    [กลับหัวข้อหลัก]


    เสาเรือน
             เสาเรือน คือ ไม้ท่อนกลมยาวตลอดลำต้น โคนเสามีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ ๒๕ เซนติเมตร ปลายเสาประมาณ ๒๐ เซนติเมตรใช้ไม้เต็ง รัง มะค่า แดง เสาต่าง ๆ ที่จะนำมาเป็นเสาเรือน ต้องเป็นเสาที่ดี  มีตาเสาอยู่ในตำแหน่งที่ถูกต้องถูกโฉลก การเจาะรูเสาเพื่อใส่รอดหรือใส่เต้าก็ต้องมีวิธีที่ถูกต้องในการวัด เพื่อที่จะได้ทำให้เจ้าของเรือนอยู่เย็นเป็นสุข
              ๑. เสาหมอ คือ เสาที่ใช้รองรับรอด รา และพื้นที่บางแห่งที่บริเวณนั้นทรุดหรือผุ  มีขนาดเล็กกว่าเสาจริงเล็กน้อย   และมีช่วงสั้น เสาหมอมีระยะความสูงจากพื้นดินถึงระดับใต้พื้น
              ๒. เสานางเรียง คือ เสารองรับหลังคากันสาดที่ยื่นออกมามาก ในกรณีที่ไม่ใช้ไม้ค้ำยันก็ใช้เสานางเรียงแทน อยู่ทางด้านข้างของเสาเรือน
              ๓. เสาเอก  คือ เสาต้นแรกของเรือนที่จะยกขึ้น ซึ่งเกี่ยวกับพิธีทางไสยศาสตร์ มีการกำหนดฤกษ์ยาม ทิศทาง ตามแต่หมอจะเป็นผู้ดูให้
              ๔. เสาโท  คือ เสาที่ยกขึ้นเป็นอันดับที่สองรองจากเสาเอก แต่การยกต้องเวียนไปทางขวามือเสมอ
              ๕. เสาตรี (เสาพล) คือ เสาทั่วไป ที่นับเวียนขวาเลยเสาเอกและเสาโทไปแล้ว
              ๖. เสาตอม่อ คือ เสาจากใต้ระดับพื้นดิน ถึงระดับพื้นชาน เป็นเสาที่ไม่เลยจากพื้นขึ้นไป



    [กลับหัวข้อหลัก]


    รอด
             รอด คือ ไม้เหลี่ยมขนาดประมาณ ๕ x ๒๐ - ๒๕ เซนติเมตรใช้ไม้เนื้อแข็ง เช่น เต็ง รัง รอดนี้ทำหน้าที่รองรับพื้น นั่งอยู่บนเสาที่เจาะทะลุกึ่งกลางทั้ง  ๒ ด้าน และยื่นเลยเสาออกไปข้างละประมาณ ๒๐-๒๕ เซนติเมตร โครงสร้างสมัยปัจจุบันเรียกว่า คาน


    [กลับหัวข้อหลัก]


    รา
             รา คือ ไม้เหลี่ยมขนาด ๕ x ๒๐ - ๒๕ เซนติเมตร ใช้ไม้เนื้อแข็ง เช่น เต็ง รัง ทำหน้าที่เช่นเดียวกับรอด แต่แขวนอยู่กับพรึง ช่วยให้พื้นแข็งไม่ตกท้องช้าง (ตกท้องช้าง หมายถึง ลักษณะของสิ่งที่มีน้ำหนักมากถ่วงลงเกินควร)


    [กลับหัวข้อหลัก]
    ตง
             ตง คือ ไม้เหลี่ยมขนาด ๔x๕ เซนติเมตร ระยะห่างประมาณ ๓๐ - ๔๐ เซนติเมตร ใช้ไม้เนื้อแข็ง เช่น เต็ง รัง มะค่า แดง วางพาดระหว่างช่วงรอด ถ้าเรือนปูพื้นขวางและมีตงมักไม่ใช้รา เรือนบางหลังหาไม้พื้นยาวไม่ได้ ต้องใช้ไม้พื้นสั้นปูขวางกับตัวเรือน จึงจำเป็นต้องมีตงมารองรับ


    [กลับหัวข้อหลัก]
    พรึง
             พรึง คือ ไม้สักสี่เหลี่ยมขนาดประมาณ ๕ x ๒๐ เซนติเมตร ทำหน้าที่รัดเสาส่วนที่ติดกับพื้นทั้งสี่ด้านด้วยตะปูจีน ให้อยู่ภายในขอบเขตที่กำหนด และทำหน้าที่รับฝาตลอดทุกด้าน นอกจากนี้ พรึงยังนั่งอยู่บนปลายรอดทางด้านยาวของเรือน และทำหน้าที่รับน้ำหนักจากราอีกด้วย


    [กลับหัวข้อหลัก]


    พื้น
             พื้น ไม้สักเหลี่ยมแบนขนาดประมาณ ๕x๔๐, ๕x๔๕, ๕x๕๐ เซนติเมตร เรือนไทยนิยมใช้ไม้พื้นกว้างมากปูบนตงหรือบนรอด เพื่อเป็นที่พักผ่อนหลับนอน ระหว่างแผ่นต่อแผ่นของพื้นมีเดือยไม้แสมขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง ๑ เซนติเมตร ตอกยึดพื้น ระยะห่างระหว่างเดือยประมาณ ๑-๒ เมตร บางช่างใช้เดือยแบนขนาด ๑ x ๒.๕ เซนติเมตร เรียกว่า ลิ้นกระบือ สำหรับพื้นที่ใช้ปูนอกชานนั้น ควรปูเว้นร่องให้น้ำไหลผ่าน ห่างประมาณ ๑ เซนติเมตร เพื่อป้องกันพื้นผุ


    [กลับหัวข้อหลัก]


    ฝักมะขาม

             ฝักมะขาม คือ ไม้ทุกชนิดขนาด ๓.๕x๓.๕ เซนติเมตร ยาวประมาณ ๑๕ เซนติเมตร รูปร่างโค้งงอคล้ายฝักมะขามตอกติดกับเสาใต้พื้นเรือน ทำหน้าที่รองรับแผ่นไม้พื้นที่ชนกับเสาและขาดจากกัน ไม่มีส่วนของรอดรองรับจึงใช้ฝักมะขามรับพื้นแผ่นนี้แทนรอด



    [กลับหัวข้อหลัก]
    ฝา
              ฝา คือ ผืนผนังที่ประกอบกันเข้าเป็นแผ่นจากชิ้นส่วนเล็ก ๆ ของไม้  หรือจากใบไม้บางชนิด โดยมีโครงขอบฝาเป็นไม้จริง หรือไม้ไผ่ มีหน้าที่เป็นเสมือนเปลือกหุ้มที่ว่างภายในห้อง ทำให้เกิดขอบเขตขึ้น ฝาส่วนด้านสกัด (ด้านขื่อ) หัวท้าย เรียกฝาทั้งแผงว่า ฝาอุดหน้ากลอง หรือฝาหุ้มกลอง ส่วนฝากั้นห้องภายใน ระหว่างห้องนอกกับห้องโถง เรียกว่า ฝาประจันห้อง จะเป็นฝาของห้อง ฝาของระเบียงหรือฝาของชานก็ดี เท่าที่สำรวจได้มีดังนี้ ฝาปะกน ฝาปะกน กระดานดุน ฝาลูกฟัก ฝาลูกฟักกระดานดุน ฝาสายบัว ฝาสายบัวกระดานดุน ฝาสำหรวด (ใบเตย) ฝากระแชงอ่อน ฝาขัดแตะ ฝากระดานเรียบ ฝาถังหรือฝาเฟี้ยม และฝาลำแพน

    [กลับหัวข้อหลัก]

    ฝาสายบัว

    กันสาด
             กันสาด คือ ส่วนหนึ่งของหลังคาที่ยื่นออกไปโดยรอบ ลดระดับจากหลังคาลงมา และทำมุมน้อยกว่าหลังคา ประกอบด้วย จันทันกันสาด แป กลอน วัสดุมุงปลายจันทันข้างหนึ่ง ตอกยึดอยู่กับเต้าด้วยสลักไม้ (ค้างคาว) อีกข้างหนึ่งรองรับด้วยไม้ค้ำยัน หรือเสานางเรียง ทำหน้าที่กันแดดส่องและฝนสาด
     

    [กลับหัวข้อหลัก]


    เต้า
              เต้า คือ ไม้เหลี่ยมขนาด ๕x๑๐ เซนติเมตร ยาวประมาณ ๗๐ เซนติเมตร โดยสอดทะลุเสา ห่างจากปลายเสาประมาณ ๕๐-๖๐เซนติเมตร ทำหน้าที่ ๒ ประการ คือ ยื่นจากเสาออกไปรับน้ำหนักเชิงชายและปลายของหลังคา และเป็นที่ยึดเกาะของจันทันกันสาด เต้าที่อยู่ตามมุมเรือนมี ๒ ตัว เรียกว่า เต้ารุม เต้าที่ไม่อยู่ตรงมุม และมีตัวเดียว เรียกว่า เต้าราย เต้าจะมีปลายข้างหนึ่งเล็ก โคนใหญ่ เมื่อสอดเต้าผ่านเสาที่เจาะรูพอดีกับเต้า เสาและเต้าจะได้ระดับและแน่นพอดีกับระยะที่ต้องการ



    [กลับหัวข้อหลัก]


    สลักเดือย
             สลักเดือย คือ ไม้สี่เหลี่ยมสอดทะลุ ระหว่างโคนเต้ากับจันทันกันสาด ทำหน้าที่ยึดเกาะเต้ากับจันทันกันสาดให้ติดกัน มีขนาดประมาณ ๑.๕-๒x๕ เซนติเมตร ยาวประมาณ ๓๐ เซนติเมตร สลักที่ยื่นเลยเต้าขึ้นไปเสียบด้วยเดือยไม้ขนาดประมาณ ๒ เซนติเมตร ยาวประมาณ ๑๐-๑๒ เซนติเมตร


    [กลับหัวข้อหลัก]


    ค้างคาว
             ค้างคาว คือ ไม้เหลี่ยมกว้างประมาณ ๘x๑๐ เซนติเมตร เจาะช่องกลางกว้างกว่า ขนาดของจันทันกันสาดและเต้าเล็กน้อยให้สามารถสอดผ่านได้ แล้วใช้ยึดด้วยเดือยไม้ขนาดประมาณ ๒ เซนติเมตร ยาวประมาณ ๑๕ เซนติเมตร ทำหน้าที่เหมือนสลักเดือย


    [กลับหัวข้อหลัก]


    หัวเทียน
              หัวเทียน คือ ส่วนหนึ่งที่อยู่ตรงปลายของเสา ควั่นเป็นแท่งกลมยาวประมาณ ๑๐-๑๑ เซนติเมตร (๕ นิ้วไทย) เส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ ๔ เซนติเมตร มีหน้าที่ยึดปลายขื่อให้ติดกับเสา โดยเจาะแผ่นขื่อเป็นรูกว้างกว่าหัวเทียนพอสวมเข้าได้ ช่วยยึดหัวเสาทั้งสองข้าง



    [กลับหัวข้อหลัก]
    ขื่อ
              ขื่อ คือ ไม้สักแผ่นเหลี่ยมขนาด ๕ x ๒๐ เซนติเมตร มีหน้าที่ยึดหัวเสาทั้งสองเข้าหากัน และกันแรงถ่ายทอดจากจันทันที่พยายามจะถีบหัวเสาออก  เจาะรูที่ปลายทั้งสองของขื่อให้กว้างกว่าหัวเทียนเล็กน้อย และสวมขื่อเข้ากับหัวเทียน
              ชนิดที่ ๑ ขื่ออยู่กลางห้องมีขนาดเท่ากับหัวเสา
              ชนิดที่  ๒ ขื่ออยู่หัวท้ายของเรือนติดกับฝาหุ้มกลอง ขนาดใหญ่กว่าหัวเสาเท่ากับ ๕ x ๒๕เซนติเมตร ปลายบนด้านนอกของขื่อนี้ปาดเฉียงลง เพื่อรับกลอนปีกนก เรียกขื่อนี้ว่า ขื่อเพล่
              ขื่อเพล่ยังมีหน้าที่ช่วยหยุดหรือจับฝาอุดหน้ากลองด้านบน ซึ่งฝาด้านยาวนั้นแปหัวเสาทำหน้าที่ช่วยยึดอยู่


    [กลับหัวข้อหลัก]


    ดั้ง
              ดั้ง มี ๒ ชนิด
              ๑. ชนิดไม้เหลี่ยมแบนขนาดโคน ๕x๒๐ เซนติเมตร ปลาย ๕x๑๒ เซนติเมตร ยึดอกไก่กับขื่อ ปลายล่างของดั้งติดกับขื่อโดยเข้าเดือยเข็น เรียกว่า ดั้งแขวน
              ๒. ชนิดไม้กลมยาวคล้ายเสา  มีเส้นผ่าศูนย์กลางยาวประมาณ ๒๐ เซนติเมตร ตั้งอยู่กึ่งกลางรอด โดยบากอมรอดยาวถึงขื่อ เลยขื่อเป็นชนิดแบน เรียกส่วนกลมของดั้งนี้ว่า เสาดั้ง


    [กลับหัวข้อหลัก]
    อกไก่
             อกไก่ คือ ไม้สักเหลี่ยมรูปข้าวหลามตัด ยาวตลอดเรือนและยื่นหัวท้ายอีกข้างละประมาณ ๖๐-๗๕ เซนติเมตร มีหน้าที่ยึดหน้าจั่วดั้งและจันทัน ตั้งอยู่บนยอดสุดของหลังคา และยังให้หลบหลังคานั่งทับ


    [กลับหัวข้อหลัก]


    จันทัน
              จันทัน คือ ไม้เหลี่ยมแบนขนาด ๕x๒๕ เซนติเมตร แต่งรูปอ่อนช้อยตามแบบอยู่ระหว่างสองข้างของสามเหลี่ยมโครงหลังคา ทำหน้าที่รับน้ำหนักของหลังคาที่ถ่ายทอดมายังกลอนและแป จันทันนี้ มีอยู่เฉพาะส่วนของห้องที่ไม่มีหน้าจั่ว และใช้กับดั้งแขวนเท่านั้น ส่วนห้องที่มีหน้าจั่วให้แผงหน้าจั่วรับน้ำหนักจากหลังคาแทนจันทัน

    [กลับหัวข้อหลัก]


    แป
              แป เฉพาะเรือนไทยมี ๒ ชนิด ได้แก่
              ๑. แปหัวเสา คือ ไม้เหลี่ยมขนาด ประมาณ ๑๐x๑๐ เซนติเมตร ยาวตลอดหลังคา ทำหน้าที่ยึดหัวเสาระหว่างห้องกับห้อง โดยการวางทับบากอมกับขื่อ รับน้ำหนักจากกลอนแปหัวเสา ยังทำหน้าที่ยึดและรับน้ำหนักของแผง
    หน้าจั่ว ช่วยเป็นส่วนหยุดของฝาตอนบนด้านยาวของเรือน
              ๒. แปลาน คือ ไม้เหลี่ยมขนาด ๕x๑๐ เซนติเมตร พาดอยู่ระหว่างจันทันกับแผงหน้าจั่วยาวตลอดเรือนเท่ากับอกไก่ ทำหน้าที่ รับน้ำหนักจากกลอนถ่ายสู่จันทัน

    [กลับหัวข้อหลัก]


    กลอน
              กลอน คือ ไม้เหลี่ยมแบนขนาด ๑.๕x๗.๕ เซนติเมตร วางขวางพาดอยู่กับแป ระยะห่างระหว่างกลอนกับกลอนประมาณ ๔๐ เซนติเมตร กลอนมีหลายชนิด ได้แก่
              ๑. กลอนสำหรับหลังคาจาก เป็นกลอนเรียบเจาะรูข้างหนึ่ง ระยะห่างของรูประมาณ ๑๐ เซนติเมตร สำหรับใช้ตอกร้อยมัดกับจากติดกับแปด้วยการตอกสลับกับไม้แสม ปลายด้านบนขวาเข้าเดือยหางเหยี่ยวติดกับอกไก่ ปลายด้านล่างตอกติดกับตะพานหนู
              ๒. กลอนสำหรับหลังคามุงกระเบื้องเรียกว่า กลอนขอ เป็นรูปหยักบากเพื่อให้ระแนงวางทับ ระยะห่างของช่วงบากประมาณ ๑๐-๑๒ เซนติเมตร มีทั้งแบบบากทุกช่วงกับแบบบาก ๑ ช่วง เว้น ๑ ช่วงสลับกันไป
             กลอนขอนี้ตอกติดกับแปโดยตะปูเหลี่ยมแบน แต่ไม่ตอกทุกช่วง ตอกเป็นจังหวะห่างๆ



    [กลับหัวข้อหลัก]


    ระแนง
              ระแนง คือ ไม้เหลี่ยมขนาด ๒.๕x๒.๕ เซนติเมตร วางตามยาวของหลังคา ขนานกับอกไก่ ใช้สำหรับหลังคาเรือนที่มุงด้วยกระเบื้อง ระยะห่างของระแนงประมาณ ๑๐-๑๒ เซนติเมตร วางบนกลอนขอทำหน้าที่รองรับกระเบื้อง และถ่ายน้ำหนักลงยังกลอน ติดกับกลอนโดยใช้หลักไม้แสม


    [กลับหัวข้อหลัก]
    เชิงชาย
             เชิงชาย คือ ไม้เหลี่ยมขนาด ๕x๒๐ เซนติเมตร ติดอยู่ที่ปลายเต้า ยาวรอบชายคาทำหน้าที่รับตะพานหนู และรับน้ำหนักทั้งหมดจากปลายกลอน


    [กลับหัวข้อหลัก]
    ตะพานหนู
              ตะพานหนู คือ ไม้เหลี่ยมแบนขนาด ๑.๕x๗.๕ เซนติเมตร ติดอยู่ด้านบนของเชิงชายและยึดปลายกลอน ใช้ช่วยรับส่วนยื่นของกระเบื้องหรือจากให้พ้นแนวของเชิงชาย ทำให้น้ำฝนไหลพุ่งออกไปด้านนอก ช่วยทำให้เชิงชายไม่ผุกร่อนได้ง่าย


    [กลับหัวข้อหลัก]


    ปั้นลม
             ปั้นลม คือ แผ่นไม้แบนขนาดหนา ๒.๕-๓ เซนติเมตร ติดอยู่บนปลายแปหัวเสา แปลาน อกไก่ มีหน้าที่ปิดชายคาด้านสกัดหัวท้าย เพื่อป้องกันลมตีจากหรือกระเบื้อง ส่วนล่างของปั้นลมแต่งรูปเป็นแบบตัวเหงา เรียกว่า เหงาปั้นลม  หรือแต่งเป็นรูปหางปลา การติดใช้ตะปูตอกจากใต้แปให้ทะลุไปติดปั้นลม


    [กลับหัวข้อหลัก]


    หน้าจั่ว
              หน้าจั่ว คือ แผงไม้รูปสามเหลี่ยม สร้างขึ้นจากองค์ประกอบของชิ้นไม้ในลักษณะต่าง ๆ ใช้ประกบปิดตรงส่วนที่เป็นโพรงของหลังคาทางด้านสกัดหรือด้านขื่อของเรือน เพื่อป้องกันลม แดด และฝน หน้าจั่วที่นิยมทำมีดังนี้
              ก. จั่วลูกฟัก หรือจั่วพรหมพักตร์ แบ่งหน้าจั่วโดยมีแนวนอนและแนวตั้งสลับกันคล้ายฝาปะกน แต่ขนาดใหญ่กว่า และขยายส่วนไปตามแนวนอน
              ข. จั่วรูปพระอาทิตย์ มีรูปลักษณะคล้ายพระอาทิตย์ครึ่งดวง เส้นรัศมีพระอาทิตย์ทำด้วยไม้แบน และเว้นช่องให้อากาศถ่ายเท นิยมใช้กับจั่วเรือนครัวไฟ
              ค. จั่วใบปรือ จั่วชนิดนี้มีตัวแผงประกอบด้วยแผ่นไม้ขนาดเล็กเรียงซ้อนทางแนวนอน นิยมใช้กับเรือนนอน และเรือนครัวไฟ ถ้าเป็นเรือนครัวไฟ ส่วนบนต้องเว้นช่องให้อากาศถ่ายเทได้



    [กลับหัวข้อหลัก]


    หลังคา

              หลังคา คือ ชิ้นส่วนที่เป็นผืนทำหน้าที่กันแดดและฝนให้กับตัวเรือน ใช้วัสดุได้หลายอย่างประกอบกันเข้า (มุง) ซึ่งแล้วแต่ความพอใจและความสะดวกของเจ้าของ วัสดุที่ใช้มุง ได้แก่
              ก. กระเบื้อง มีหลายแบบและหลายขนาด ทำจากดินเผาสุก เรียกชื่อตามลักษณะของรูปร่าง เช่น กระเบื้อหางมน กระเบื้องหางตัด กระเบื้องขอ ความหนาประมาณ ๐.๐๕-๐.๐๘ เซนติเมตร เป็นชนิดตัวผู้และตัวเมีย
              ข. จาก ทำจากใบต้นจาก แผ่และจัดเข้าเป็นตับ โดยมีไม้ไผ่เหลาเป็นแกน
              ค. แฝก
              ง. หญ้าคา
              วัสดุดังกล่าวนี้ หาได้ง่ายโดยมีอยู่ในท้องถิ่น ถ้ามุงด้วยกระเบื้องจะดูดซึมความร้อนมากกว่ามุงด้วยจากและแฝก
              เรือนที่มุงด้วยกระเบื้อง จาก หรือแฝก ส่วนบนสุดของหลังคา คือ ส่วนสันอกไก่นั้นจะมีรอยร่อง จำเป็นต้องมีชิ้นส่วนปิดรอยนี้เพื่อกันน้ำฝนรั่ว
              ถ้ามุงด้วยกระเบื้องใช้กระเบื้องครอบเป็นส่วนปิด ถ้ามุงด้วยจากหรือแฝก ใช้หลบจากหรือหลบแฝกเป็นส่วนครอบ ส่วนนี้จะทำเป็นพิเศษเพื่อกันน้ำฝนรั่วไหลเข้า



    [กลับหัวข้อหลัก]

    หลังคากระเบื้อง

    ไขรา
              ไขรา คือ ส่วนของหลังคาที่ยื่นมาจากฝาหรือจากหน้าจั่วออกไป อยู่ตรงกันสาดที่ยื่นจากฝา เรียกว่า ไขรากันสาด อยู่ตรงหน้าจั่ว เรียกว่า ไขราหน้าจั่ว อยู่ตรงปีกนก เรียกว่า ไขราปีกนก


    [กลับหัวข้อหลัก]
    คอสอง
              คอสอง คือ ส่วนบนของฝา ระยะต่ำจากแปหัวเสาหรือขื่อลงมาประมาณ ๕๐เซนติเมตร (๑ ศอก) เป็นช่องลูกฟักสี่เหลี่ยมโดยรอบของเรือน


    [กลับหัวข้อหลัก]
    ร่องตีนช้าง
              ร่องตีนช้าง คือ ส่วนล่างของฝาระหว่างบนพรึงถึงกรอบเช็ดหน้า (ใต้หน้าต่าง) เป็นช่องลูกฟักสี่เหลี่ยมคล้ายคอสอง ระยะของร่องตีนช้างประมาณ ๔๓.๗๔๓ เซนติเมตร (๑ คืบ ๙ นิ้ว) มีรอบตัวเรือน


    [กลับหัวข้อหลัก]
    ช่องแมวลอด
              ช่องแมวลอด  คือ ช่องว่างระหว่างพื้นห้องนอนกับพื้นระเบียง หรือช่องว่างระหว่างพื้นระเบียงกับพื้นชาน ระยะประมาณ ๔๐ เซนติเมตร มีความยาวตลอดตัวเรือน มีประโยชน์เพื่อเป็นที่ให้ลมพัดผ่านจากใต้ถุนขึ้นบนเรือน และเป็นที่ทำให้อากาศภายในไหลผ่านช่องนี้ได้ เกิดความรู้สึกโล่งโปร่ง ใช้ไม้ขนาด ๑.๕x๗.๕เซนติเมตร ตีอันเว้นอันปิดช่องเพื่อกันสิ่งของตก


    [กลับหัวข้อหลัก]

    ช่องแมวลอด (แผ่นไม้ตีเว้นช่อง เบื้องหลังพระภิกษุ)

    ประตูห้อง
              ประตูห้อง คือ ทางเข้าออกระหว่างห้องนอน ห้องครัว กับระเบียง ความกว้างเท่ากับ ๓ ฝ่าเท้าของเจ้าของเรือน ประตูนี้ส่วนล่างกว้าง ส่วนบนสอบเล็กกว่า  ความเอียงสัมพันธ์กับส่วนล้มสอบของฝาเรือน ประกอบด้วย กรอบเช็ดหน้า บานประตู และเดือย ธรณีประตู และคานคู่


    [กลับหัวข้อหลัก]
    ประตูรั้วชาน
             ประตูรั้วชาน คือ ทางเข้าออกระหว่างชานกับบริเวณบ้านโดยมีบันไดเป็นตัวกลาง มีความกว้างเท่ากับ ๔ ฝ่าเท้าของเจ้าของเรือน ลักษณะและส่วนประกอบเหมือนประตูห้อง แต่มีซุ้มหลังคาข้างบน เพื่อกันฝนสาดทำให้บานประตูผุ และเน้นทางขึ้นให้มีความสำคัญและน่าดูยิ่งขึ้น


    [กลับหัวข้อหลัก]
    หน้าต่าง
              หน้าต่าง คือ ส่วนประกอบของฝาเรือนที่ทำติดเป็นส่วนเดียวกัน แต่เป็นช่องเจาะให้แสงสว่าง อากาศ และลมผ่านเข้าได้ รวมทั้งเป็นช่องให้สายตาของผู้อยู่ภายในห้องมองผ่านออกไปภายนอก ช่องนี้สามารถควบคุมการปิดเปิดได้โดยตัวบาน ซึ่งทั้งหมดประกอบด้วย
              ก. กรอบเช็ดหน้า หมายถึง วงขอบรอบนอกของบาน (วงกบ) เป็นไม้เหลี่ยมแบนขนาดประมาณ ๓.๕-๕ x ๑๒.๕ เซนติเมตร วางประกอบตามส่วนแบน ทำมุม ๔๕ องศา เซาะร่องบัวประดับ  ส่วนล่างกว้างกว่าส่วนบน ล้มสอบตามแนวของฝาเป็นหลัก
              ข. ตัวบาน ใช้แผ่นไม้หนาประมาณ ๓ เซนติเมตร แบ่งเป็น ๒ แผ่นต่อ ๑ บาน มุมสุดบนและล่างมีเดือยเส้นผ่านศูนย์กลาง ๓ เซนติเมตร ยาว ๒.๕ เซนติเมตร (แบบเดือยไม่ทะลุ) และยาว ๖ เซนติเมตร (แบบเดือยทะลุ) สอดใส่
    ในรูของธรณีหน้าต่างแทนบานพับ
              ค. ธรณีหน้าต่าง ใช้ไม้เหลี่ยมขนาดหนา ๓.๕-๕ x ๑๐ เซนติเมตร ยาวตลอดความกว้างของหน้าต่าง และเลยออกไปข้างละ ๑๐ เซนติเมตร  ติดกับฝาด้วยตะปูจีน หรือลิ่มไม้แสม (ขนาดลิ่มไม้เส้นผ่านศูนย์กลาง ๑.๕ เซนติเมตร) ความกว้างของหน้าต่าง และเลยออกไปข้างละ ๑๐ เซนติเมตร ติดกับฝาด้วยตะปูจีน หรือลิ่มไม้แสม (ขนาดลิ่มไม้เส้นผ่านศูนย์กลาง ๑.๕เซนติเมตร)
              ง. หย่อง เป็นแผงไม้ที่ติดอยู่ตรงส่วนล่างของช่องหน้าต่าง แกะเป็นลวดลายหรือฉลุโปร่ง หนาประมาณ ๒ เซนติเมตร สูง ๒๐-๒๕ เซนติเมตร
              จ. อกเลา คือ ไม้เหลี่ยมสันทาบอยู่ที่บานประตูหรือหน้าต่าง เฉพาะของหน้าต่างใช้ขนาด ๓x๕ เซนติเมตร ยาวตลอดบาน ทาบติดอยู่กับบานหน้าต่างบานหนึ่ง เพื่อบังช่องที่บานหน้าต่างทั้งสองบานมาประกับกัน
              ฉ. คานเดี่ยว  ทำหน้าที่เป็นกลอนติดอยู่ส่วนกลางของบานหน้าต่าง เป็นไม้เหลี่ยมขนาด ๓x๕ เซนติเมตร ยาวประมาณ ๓๐ เซนติเมตร มีไม้รัดทาบกับตัวบานข้างละอัน
              ช. กบ เป็นกลอนของหน้าต่างเช่นกัน แต่ติดอยู่ส่วนล่าง เป็นไม้แบนขนาดหนา ๑x๕ เซนติเมตร สูงประมาณ ๑๐ เซนติเมตร เจาะตัวธรณีประตูให้เป็นร่อง เมื่อปิดบานสนิทแล้วจึงใส่กบลงไป

    [กลับหัวข้อหลัก]

    หย่อง

    บันได

              บันได ส่วนประกอบของบันได คือ ลูกขั้นตามแนวนอน กับแม่บันไดตามแนวตั้ง ใช้สำหรับขึ้นจากพื้นดินไปสู่ชาน  บันไดแบบเดิมวางพาดกับพื้นและขอบพรึง ทำชักขึ้นเก็บบนนอกชานได้เมื่อเวลาค่ำคืน เพราะช่วยให้เกิดความปลอดภัยได้บ้างจากสัตว์ร้ายหรือขโมยลูกขั้นกลมมีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ ๕ เซนติเมตร แม่บันไดมีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ ๑๐ เซนติเมตร หรือไม้เหลี่ยมลูกขั้นขนาด ๓.๕x๗.๕ เซนติเมตร แม่บันไดขนาด ๕x๑๐ เซนติเมตร เจาะทะลุสอดเข้าเป็นขั้น ๆ ระยะห่างพอก้าวขึ้นสะดวก
              ต่อมาบ้านเมืองเจริญขึ้น หรือบ้านตั้งอยู่ในที่ชุมชน ห่างไกลจากสัตว์ป่า จึงทำบันไดแบบติดกับที่ เป็นชนิดแข็งแรง     และขึ้นลงได้สะดวกกว่าแบบเก่า มีลักษณะเป็นแผ่นไม้แบนขนาดประมาณ ๓.๕-๕x๒๐ เซนติเมตร แม่บันไดขนาด ๕x๒๐ เซนติเมตร

            (ดูเพิ่มเติมเรื่อง บ้านเรือนของเรา เล่ม ๗)



    [กลับหัวข้อหลัก]

    บันได



    บรรณานุกรม
    • นายฤทัย จงใจรัก

    [กลับหัวข้อหลัก]
     
    หรือท่านกำลัง หาคำว่า จันทัน ในหัวข้อต่อไปนี้...
    พจนานุกรม ไทย-ไทย ราชบัณฑิตยสถาน พจนานุกรม ไทย-ไทย อ.เปลื้อง ณ นคร
    จันทันพราง จันทันพราง
       
    ผู้สนับสนุน
    สนใจลงโฆษณา คลิก!