|
ตำรับท้าวศรีจุฬาลักษณ์ มีชื่อเรียกว่า นางนพมาศ บ้าง เรวดีนพมาศ บ้าง เป็นวรรณคดีที่ยังมีปัญหาเกี่ยวกับสมัยที่แต่ง แต่เดิมมีความเห็นว่าเป็นวรรณคดีในสมัยสุโขทัย แต่ปัจจุบันนักวรรณคดีมีความเห็นตรงกันว่า ตำรับท้าวศรีจุฬาลักษณ์เป็นวรรณคดีที่แต่งเติมหรือแต่งใหม่ในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์โดยใช้เค้าเรื่องเดิม ทั้งนี้เพราะมีเรื่องราวที่เกิดขึ้นในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ เช่น การกล่าวถึงชนชาติอเมริกัน การกล่าวถึงปืนใหญ่ซึ่งไม่มีในสมัยนั้น ถ้อยคำสำนวนเป็นถ้อยคำใหม่ มีคำกลอนซึ่งเกิดขึ้นหลังสมัยกรุงสุโขทัยอยู่ด้วย
ผู้แต่ง ท้าวศรีจุฬาลักษณ์ หรือ นางนพมาศ
จุดมุ่งหมาย เพื่อแสดงถึงขนบธรรมเนียมประเพณีต่างๆ และจริยธรรมของผู้รับราชการฝ่ายใน
ลักษณะการแต่ง แต่งเป็นร้อยแก้ว มีกลอนดอกสร้อยแทรกอยู่ 5 บท
เนื้อหา แบ่งออกได้เป็น 5 ตอน คือ
1. กล่าวถึงชาติและภาษาต่างๆ
2. ยอพระเกียรติพระร่วง เล่าชีวิตของชาวสุโขทัยและสถานที่บางแห่ง
3. ประวัติของนางนพมาศเอง
4. คุณธรรมและการปฏิบัติหน้าที่ของนางสนม
5. พระราชพิธีต่างๆ เช่น พระราชพิธีจองเปรียงลอยพระประทีป (เดือนสิบสอง), พระราชพิธีวิสาขะและพระราชพิธีจรดพระนังคัล (เดือนหก), พระราชพิธีอาษาฒมาส (เดือนแปด), พระราชพิธีอาสวยุช (เดือนสิบเอ็ด) เป็นต้น
|