โรคแผลริมอ่อน

          แผลริมอ่อน เป็นโรคที่ติดต่อทางเพศสัมพันธ์เกิดจากเชื้อแบคทีเรียที่ชื่อว่า Haemophilus Ducreyi  โรคนี้ติดต่อได้ง่ายแต่ก็สามารถรักษาให้หายขาด โรคนี้จะทำให้เกิดแผลที่อวัยวะเพศ และต่อมน้ำเหลืองที่ขาหนีบโต บางครั้งมีหนองไหลออกมาที่เรียกว่า ฝีมะม่วง หากไม่รักษาจะเป็นสาเหตให้เกิดการติดเชื้อ  ทำงานอยู่กับบ้าน ผ่าน net 100% รายได้ 5 หมื่น บ/ด ขั้นต่ำ ขอย้ำว่าขั้นต่ำ สมัครที่ http://tinyurl.com/67faks

ลักษณะทั่วไป

          แผลริมอ่อน (ซิฟิลิสเทียม ก็เรียก) พบได้ประมาณ 2-5% ของโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ทั้งหมด

สาเหตุ

          เกิดจากการติดเชื้อแบคทีเรียชนิดหนึ่ง ที่มีชื่อว่า ฮีโมฟิลุสดูเครย์ (Hemophilus ducreyi)

โรคนี้ติดต่อได้สองวิธีคือ

          - ติดต่อทางเพศสัมพันธ์ มีการสัมผัสแผลระหว่างที่มีเพศสัมพันธ์

          - ติดต่อโดยการปนเปื้อนหนองไปติดผิวหนังส่วนอื่น

อาการ

          หลังได้รับเชื้อ 2-7 วัน จะมีแผลเล็ก ๆ ที่ปลายอวัยวะเพศ ลักษณะคล้ายแผลเปื่อย ขอบไม่แข็งและไม่เรียบ เรียกว่า แผลริมอ่อน เวลาแตะถูกมักมีเลือดซิบ ๆ และรู้สึกเจ็บ มักมีหลายแผล ต่อมาจะพบต่อมน้ำเหลืองที่ขาหนีบบวมโตติดกันเป็นพืดและเจ็บ ลักษณะเป็นสีแดงคล้ำและนุ่ม อาจแตกเป็นหนองได้ ส่วนมากโตเพียงข้างเดียว บางคนอาจมีไข้ หนาวสั่น เบื่ออาหารร่วมด้วย ถ้าไม่ได้รับการรักษาที่ถูกต้อง แผลจะลุกลามไปมาก บางคนอาจเป็นมากจนอวัยวะเพศแหว่งหายได้ คนไทยเราเรียกว่า โรคฮวบ

อาการแทรกซ้อน

           - อาจทำให้เป็นแผลดึงรั้งจนเกิดภาวะหนังหุ้มปลายอวัยวะเพศชายไม่เปิด

           - ในรายที่เป็นรุนแรง อาจทำให้อวัยวะแหว่งหาย (โรคฮวบ)

           - เนื่องจากเป็นแผลทำให้เกิดการติดเชื้อ HIV ง่ายขึ้น

           - ต่อมน้ำเหลืองที่ขาหนีบอาจจะอักเสบจนแตกเป็นหนองไหลออกมา หากไม่รักษาใน 5-8 วันหลังจากเกิดแผล

           - แผลอาจจะเกิดการติดเชื้อแบคทีเรีย

           - หากเป็นแผลที่หนังอวัยวะเพศชายอาจจะเกิดพังผืด

การวินิจฉัยโรค

          การวินิจฉัยทำได้โดยการน้ำหนองที่ก้นแผลไปย้อมเชื้อก็จะพบเชื้อโรค และยังสามารถเพาะเชื้อเพื่อยืนยันการวินิจฉัยโรค

การรักษา

          1. ให้อีริโทรไมซิน ครั้งละ 500 มิลลิกรัม (2 แคปซูล) วันละ 4 ครั้ง นาน 7 วันหรือให้โคไตรม็อกซาโซล ครั้งละ 2 เม็ด วันละ 2 ครั้ง นาน 7 วัน

          2. ถ้าอาการไม่ดีขึ้น ควรส่งโรงพยาบาลหรือศูนย์ควบคุมกามโรค เพื่อทำการย้อมหาเชื้อจาก หนองที่แผล ถ้าเป็นแผลริมอ่อน ก็ให้การรักษา ด้วยยาขนานใด ขนาดหนึ่ง ดังต่อไปนี้

          - โอฟล็อกซาซิน 400 มก. กินครั้งเดียว

          - ไซโพรฟล็อกซาซิน 500 มก. กินครั้งเดียว

          - เซฟทริอะโซน 250 มก. ฉีดเข้ากล้ามครั้งเดียว

ข้อแนะนำ

          1. โรคนี้บางครั้งอาจแยกออกจากซิฟิลิส   ไม่ชัดเจน ถ้ารักษาแล้วไม่ดีขึ้นหรือสงสัยเป็นซิฟิลิส ควรแนะนำผู้ป่วยไปโรงพยาบาล

          2. แม้ว่าอาการจะหายดีแล้ว ผู้ป่วยก็ควรเจาะเลือดตรวจวีดีอาร์แอล และเชื้อเอชไอวี เพื่อให้แน่ใจว่าไม่ได้เป็นซิฟิลิส หรือติดเชื้อเอชไอวีร่วมด้วย

          3. ควรรักษาแผลเฉพาะที่โดยใช้น้ำเกลือชะล้าง ไม่ต้องใส่ยาอะไรทั้งสิ้น ไม่ควรใช้เพนิซิลลิน หรือ ซัลฟา ใส่แผล เพราะอาจทำให้แพ้ได้ง่าย

การป้องกัน

          - อย่าสำส่อนทางเพศ

          - ใช้ถุงยางอนามัยที่ทำจากยางธรรมชาติ(ป้องกันได้เฉพาะอวัยวะเพศเท่านั้น ผิวหนังส่วนอื่นไม่สามารถป้องกัน)

          - หากมีแผลให้งดการมีเพศสัมพันธ์

          - ควรฟอกล้างด้วยสบู่หลังการร่วมเพศทันที

ที่มา

http://lifestyle.kingsolder.com/health/disease.asp?id=309&no=1&type_id=13

http://www.thailabonline.com/sexualvdrl.htm