อายุของศาลเจ้านี้ ตามหลักฐานจากป้ายจารึกภาษาจีนของศาลเจ้าระบุ สร้างขึ้นในปี พ.ศ.2201 แต่ถ้ายึดตามข้อสันนิษฐานว่า ศาลเจ้ามักก่อตั้งพร้อมชุมชน ซึ่งชุมชนสำเพ็งนั้น เพิ่งเริ่มก่อตั้งในสมัยรัชกาลที่ 1 ป้ายจารึกนี้ อาจย้ายมาจากอยุธยาหรือหัวเมืองฝั่งตะวันออกก็เป็นได้ (พิมพ์ปรไพ พิศาลบุตร, 2544 : 155)
องค์ประธานคือ เล่งบ้วยเอี๊ยะ หรือ เซียนเหอเยี่ยหยุน เป็นบุคคลที่มีชีวิตอยู่จริงในปลายสมัยราชวงศ์หยวน ชาวบ้านเคารพและเรียกขานว่าเป็น “เทพเจ้าสือหมู่” หรือ “เทพเจ้าหมัด” (หมัดในที่นี้หมายถึง หมัดสุนัข) เซียนเหอเยี่ยหยุนได้ศึกษาหลักธรรมและเผยแพร่หลักธรรมวิถีแห่งเต๋าของเล่าจื้อ ศาลเจ้าเล่งบ้วยเอี๊ยะที่อำเภอฉีซันเป็นที่เคารพบูชา และมีกระดาษยันต์ใช้สำหรับป้องกันภูตผีปีศาจที่เลื่องชื่อ
ส่วนฝั่งซ้ายมือเป็นแท่นเทพเจ้ากวนอู และฝั่งขวามือเป็นแท่นประทับราชินีแห่งสวรรค์ ส่วนด้านขวาใกล้ประตู เป็นที่ตั้งระฆังโบราณที่สร้างมาแต่รัชสมัยพระเจ้าเต้ากวง ฮ่องเต้สมัยปลายราชวงศ์ชิงของจีน นอกจากนี้ยังมีกระถางธูปพระราชทานจาก พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 เก็บไว้ด้วย
ช่วงตรุษจีน ในซอยอิศรานุภาพนั้น ถือว่ามีความคึกคักที่สุดซอยหนึ่ง นอกจากจะเป็นเส้นทางในการจับจ่ายซื้อของแล้ว ศาลเจ้าเล่งบ๊วยเอี๊ยะก็ยังเป็นศาลเจ้าที่ได้รับความนิยมในการสักการบูชาของประชาชนในเยาวราชเป็นอย่างมาก สำหรับกิจกรรมภายในศาลเจ้านั้นก็มีการไหว้พระ เสี่ยงเซียมซี ฯลฯ และเพิ่มเวลาปิดเปิดที่ยาวนานขึ้น
“เจ้าประธานก็คือเหล่งบ๊วยเสี้ยวฮ้วง ส่วนใหญ่คนจะมาขอเรื่องทั่วไป ขอให้ร่างกายแข็งแรง ขอหวยก็มี โชคลาภ จะก่อสร้างการค้าอะไรก็มาขอ”
บทความพีเดีย อื่น ๆ
