เป็นโรคสามัญที่รู้จักกันดีอีกโรคหนึ่ง และเป็นโรคที่มีสาเหตุจากปัจจัยหลายประการด้วยกัน ซึ่งทำให้เกิดพยาธิสภาพกับต่อมไพโลซิบาชัสของผิวหนัง
ในกลุ่มของปัจจัยต่างๆ นั้นมีไขมันซึ่งขับถ่ายออกจากต่อมไขมัน เป็นสิ่งสำคัญอย่างหนึ่งเพราะเป็นตัวทำให้เกิด "หัวสิว" และการอักเสบได้ และการขับถ่ายไขมันออกมาผิดปกตินั้นก็ขึ้นอยู่กับวัยแตกเนื้อหนุ่มสาว และฮอร์โมน ซึ่งมีผู้ให้ความเห็นว่าเป็นเพราะมีการเสียดุลระหว่างฮอร์โมนที่เรียกว่าแอนโดรเจนและอีสโทรเจนในร่างกาย ทำให้อัตราส่วนของแอนโดรเจนและอีสโทรเจนสูงขึ้น นอกจากนี้เชื้อบัคเตรีบนผิวหน้า ความเครียดทางจิตใจ สภาวะแวดล้อมซึ่งรวมทั้งอากาศร้อน การเสียดสี สารเคมีในเครื่องสำอางยากิน และกรรมพันธุ์ ก็เป็นส่วนประกอบที่สำคัญเช่นกัน
สิวจะเกิดขึ้นที่บริเวณใบหน้า แผ่นหลัง หน้าอกและหัวไหล่มากน้อยตามลำดับ แถวลำตัวจะขึ้นมากตามแนวสันกลางร่างกายและกระจายออกไป
ลักษณะของผื่นก็มีหลายชนิดด้วยกัน หรือถ้าดูกันอย่างละเอียดจะเห็นว่ามีผื่นเกือบทุกชนิด แล้วแต่ชนิดไหนจะมากกว่ากันเท่านั้น
สิวที่ไม่มีการอักเสบนัก ได้แก่พวกที่เรียกว่า "สิวเสี้ยน" เป็นตุ่มนูนสูงเล็กน้อยหรือราบเรียบ ที่ตรงกลางจะมี "หัว" เป็นจุดดำหรือค่อนข้างขาว บางชนิดก็จะไม่เห็น "หัว" เพราะเป็นชนิด "ปิด" โดยมีลักษณะเป็นตุ่มนูนเล็กๆ สีซีดๆ เท่านั้น แต่ชนิดนี้มีความสำคัญที่จะกลายเป็นเม็ดใหญ่ๆ อักเสบต่อไปได้
เมื่อเกิดมีการอักเสบขึ้นแล้ว จะเห็นเป็นตุ่มเล็กๆ บนฐานสีแดง หรือเป็นตุ่มหนองใหญ่ จนกระทั่งเป็นเหมือนฝีใหญ่ๆ เจ็บ หรือเป็นถุงน้ำซึ่งเรียกกันว่าเป็น "สิวหัวช้าง" และเมื่อยุบหายไปแล้วมักจะกลายเป็นแผลเป็น เป็นหลุมลงไป ลึกบ้างตื้นบ้าง เล็กบ้างใหญ่บ้าง ดูผิวหนังขรุขระ และบาง รายก็กลายเป็นคีลอยด์ (keloid) หรือเรียกกันว่า "แผลกลาย" ก็มี โดยเป็นก้อนนูนสูงขึ้นมาจากผิวหนัง
[กลับหัวข้อหลัก]
โรคผิวหนังที่เกิดจากต่อมเหงื่อและต่อมไพโลซีบาซัส
