เช่น โรคไตอักเสบเรื้อรัง โรคเนื้องอกในสมองอันตรายที่สมอง  โรคเลือด โรคบวมในคนตั้งครรภ์โรคเรื้อน โรคต่อมไทรอยด์ และโรคเบาหวาน เป็นต้น โรคเหล่านี้ทำให้มีการเปลี่ยนแปลงที่อวัยวะของลูกตาและที่ชั้นประสาทจอตา 
          ในภาษาไทยเรียกโรคตาหลายชนิดว่า ต้อ มีต้อแก้วตา ต้อหิน ต้อเนื้อหรือต้อลิ้นหมา ต้อลมต้อลำไยหรือต้อตาปู โรคตาที่พบบ่อยในประเทศไทยจะแตกต่างกันตามวัย ตามภูมิประเทศ ตามอาชีพเศรษฐกิจ สังคมและสิ่งแวดล้อม  ในวัยเด็กถึงวัยหนุ่มสาวโรคที่พบมาก  คือ สายตาผิดปกติที่ต้องใช้แว่นตาช่วย ในวัยสูงอายุโรคที่พบมาก คือ โรคต้อแก้วตาโรคต้อหิน ในที่ที่มีสิ่งระคายเคืองตา   เช่น  ฝุ่นละอองควัน  มักจะพบโรคต้อเนื้อและต้อลมมาก  โรคตาจากอันตรายภายนอกพบมีจำนวนเพิ่มขึ้น โรคตาจากการขาดอาหารก็ยังพบบ้าง ในที่ที่สุขภาพอนามัยไม่ดี พบโรคตาจากการติดเชื้อมากกว่าในท้องถิ่นที่เจริญแล้ว

          ตาแดง  หมายถึงการอักเสบของตา โรคที่ทำให้ตาอักเสบมีทั้งชนิดที่เป็นน้อย  เช่น  เป็นฝีกุ้งยิงที่หนังตา เยื่อหุ้มตาและเยื่อใต้เปลือกตาอักเสบ และชนิดที่เป็นมากจนอาจทำให้ตาบอด เช่น โรคต้อหินชนิดเฉียบพลัน การอักเสบภายในลูกตา แผลที่กระจกตา และกระจกตาอักเสบ เป็นต้น 
          ผู้ที่มีอาการตาแดงไม่ควรประมาท ควรรีบไปพบแพทย์ทันที เพื่อจะได้รับการรักษาที่ถูกต้อง อันจะเป็นหนทางป้องกันตาบอด
          ตาแดงจากเยื่อหุ้มตาและเยื่อใต้เปลือกตาอักเสบนั้น อาจเกิดจากเชื้อบัคเตรี  เชื้อไวรัส เช่น โรคตาแดงระบาดหรือโรคริดสีดวงตา ถ้ารักษาไม่ถูกต้องแล้วสายตาจะเสียได้ 
          ตาแดงจากชั้นในของลูกตาอักเสบคือชั้นม่านตาซิเลียรีบอดี ซึ่งเป็นชั้นที่ให้อาหารเลี้ยงลูกตาอักเสบ จะมีอาการปวดศีรษะ อาการตามัวร่วมด้วย ถ้าปล่อยไว้โรคจะลุกลามจนสายตาเสีย
          ผงเข้าตา ถ้าเป็นผงเล็กๆ จะมีอาการเคืองตาและตาแดง ถ้าเป็นเศษของแข็ง  เช่น  เหล็ก  หินจะมีอาการมากขึ้น หากทะลุเข้าลูกตาอันตรายจะมากขึ้นอีก
          โรคต้อหินชนิดเฉียบพลันหรือชนิดมุมปิด     เป็นโรคร้ายแรงที่ทำให้ตาบอดมากกว่าโรคตาแดงอื่นๆ  มีอาการปวดตามาก  ตาแดง สายตามัวลงรวดเร็ว  ก่อนมีอาการนี้  อาจมีอาการนำ เช่น เห็นรัศมีสีรุ้งรอบดวงไฟ  ตอนหัวค่ำรู้สึกไม่สบายตา  อ่านหนังสือลำบาก เป็นต้น โรคเกิดเพราะการไหลเวียนของน้ำเลี้ยงตาไม่สะดวก  
          เลือดออกใต้เยื่อหุ้มตาทำให้บริเวณนั้นมีสีแดงแต่ไม่มีการอักเสบร่วมด้วย  มีสาเหตุหลายอย่าง  เช่นพบในเด็กที่ไอมาก มีไข้สูง เป็นโรคเลือด  หลอดเลือดเริ่มแข็งในผู้สูงอายุ   อันตรายจากภายนอก  และมีมากรายที่ไม่ทราบสาเหตุ
[กลับหัวข้อหลัก]

          ตาดำ (black eye) คือ ลูกตาเป็นสีดำเพราะเลือดออกมากและช้ำจนดำ  มักเกิดจากอันตรายจากภายนอก เช่น ถูกอาวุธที่ไม่มีคมหรือของแข็งกระแทกเช่น  ถูกหนังสติ๊ก และเกิดจากอุบัติเหตุจากการกีฬา เช่น ถูกลูกเทนนิส หรือถูกลูกแบดมินตัน แล้วจะมีเลือดออกบริเวณหนังตา เยื่อหุ้มตา และในลูกตา อันตรายที่เกิดขึ้นมีตั้งแต่ช้ำเล็กน้อย  จนถึงชั้นประสาทจอตาหลุด ซึ่งเป็นเหตุให้สายตาเสีย 
          เลือดออกใต้หนังตาทำให้หนังตาแดงช้ำจนเป็น สีดำ 
          เลือดออกใต้เยื่อหุ้มตาทำให้เห็นเยื่อตาเป็นสีแดงถ้าเลือดออกมากจะช้ำเป็นสีดำ 
          อันตรายที่ทำให้ตาบอดเกิดจากแก้วตาหลุดม่านตาฉีดขาด เลือดออกในช่องหน้าลูกตา  กล้ามเนื้อซิเลียรีขาด เลือดออกในเยื่อวุ้นตา เลือดออกที่คอรอยด์และประสาทจอตาหลุดลอก
[กลับหัวข้อหลัก]

          เยื่อหุ้มตาเป็นสีเหลืองอาจพบในคนปกติที่ได้รับ สารแคโรทีน (carotene) มาก เช่น กินอาหารหรือผลไม้ที่มีสารนี้มากและกินอยู่นาน ผลไม้พวกนี้ ได้แก่ มะละกอ แคร์รอต สีของแคโรทีนไปจับอยู่ที่เยื่อหุ้มตาและตามผิวหนังเป็นสีเหลือง ถ้างดกินอาการจะหายไป อาการตาเหลืองอาจพบในผู้ป่วยโรคดีซ่านซึ่งเป็นโรคทางอายุรกรรม
[กลับหัวข้อหลัก]

          ต้อแก้วตาหรือต้อกระจกหมายถึงแก้วตาขุ่นอาจขุ่นที่บริเวณใดของแก้วตาหรือขุ่นทั่ว (ต้อแก้วตาสุก)การขุ่นเกิดเพราะโปรตีนของแก้วตาแข็งตัวกลายเป็นโปรตีนที่ไม่ละลายและเนื้อแก้วตาเสื่อมและตาย   ต้อแก้วตามีหลายชนิดและพบได้ทุกอายุ ชนิดที่พบมากที่สุด คือ ต้อแก้วตาที่เป็นกับผู้สูงอายุ  สาเหตุแท้จริงที่ทำให้เกิดเป็นต้อแก้วตานั้นยังไม่ทราบ   สาเหตุส่วนใหญ่เข้าใจว่าเกิดเนื่องจากความเสื่อมของร่างกายไปตามวัย นอกจากนี้    มีสาเหตุจากลูกตาได้รับอันตรายจากภายนอก   จากการกินสารเคมีบางอย่าง  เช่น แนฟทาลีน น้ำตาลแล็กโทส น้ำตาลกาแล็กโทส จากรังสีต่างๆ  เช่น อินฟาเรด  อัลตราไวโอเลต รังสีลึก เรเดียม และกระแสไฟ เป็นต้น ต้อแก้วตาอาจพบเป็นกับผู้ที่เป็นโรคของต่อมไร้ท้อ เช่น โรคเบาหวาน โรคพาราไทรอยด์ต่ำ  โรคขาดไทรอยด์  ที่พบเป็นร่วมกับโรคของร่างกายทั่วไป เช่นโรคปัญญาอ่อนมองโกเลียน (mongolian idiocy) โรคกล้ามเนื้อบางชนิดโรคผิวหนังบางชนิด ต้อแก้วตาอาจเกิดแทรกซ้อนโรคตาอื่นๆ ต้อแก้วตาที่เป็นมาแต่กำเนิดมักพบในเด็กที่มารดาเป็นไข้ติดเชื้อในระยะสามเดือนแรกของการตั้งครรภ์  เช่นเป็นไข้หัดเยอรมัน หรือมารดาขาดอาหาร หรือมารดาเสียเลือดมากขณะคลอด เป็นต้น
          อาการ   สายตามัวลงชนิดค่อยเป็นค่อยไป  ที่มีสาเหตุจากอันตรายภายนอก สายตามัวลงเร็ว ไม่มีอาการเจ็บปวด
          การรักษาทำโดยผ่าตัดเอาแก้วตาที่ขุ่นออก แล้วใส่แว่นตาหรือเลนส์สัมผัสภายหลัง หรือใส่เลนส์ตาเทียมระหว่างการผ่าตัด มักทำผ่าตัดในระยะที่สายตามัวมากหรือเมื่อต้อสุก  การรักษาโดยให้หมดเถื่อนดันแก้วตาให้ตกลงไปอยู่ภายในลูกตาทำให้เห็นได้ดีชั่วคราวนั้น     เป็นการรักษาที่ผิดเพราะมักมีโรคติดตามมาภายหลัง เช่น ภายในลูกตาอักเสบ โรคต้อหิน เป็นต้น
[กลับหัวข้อหลัก]

          โรคต้อหินเป็นภาวะที่แรงดันภายในลูกตาสูงกว่าปกติจนเป็นอันตรายต่อการทำหน้าที่ของลูกตา  เป็นโรคหนึ่งที่ทำให้ตาบอด แต่ป้องกันได้ถ้าแพทย์ได้พบโรคนี้ในระยะแรก  ถ้าพบในระยะหลัง แพทย์ไม่สามารถรักษาให้สายตาดีเท่าปกติได้ แต่สามารถรักษาไว้ไม่ให้ทรุดกว่าที่เป็นอยู่
         โรคต้อหินเกิดขึ้นเพราะน้ำเลี้ยงตาไหลผ่านตรงบริเวณมุมม่านตาไม่สะดวก    เพราะบริเวณนั้นถูกอุดกั้นหรือเพราะเสื่อม    น้ำเลี้ยงตาไหลออกจากลูกตาไม่ได้จึงคั่งอยู่ในลูกตา ทำให้แรงดันภายในลูกตาสูงกว่าเดิมแรงดันในลูกตาที่สูงกว่าปกติมากๆ หรือสูงกว่าปกติอยู่นานจะกดประสาทตาให้เป็นอันตรายและทำให้เลือดมาเลี้ยงไม่สะดวกเป็นเหตุให้สายตามัว
          ต้อหินอาจเป็นมาแต่กำเนิด  หรือเป็นภายหลังชนิดที่เป็นมาแต่กำเนิดเป็นเพราะเนื้อเยื่อบริเวณมุมม่านตาเจริญเติบโตผิดจากปกติและอุดกั้นมุม  ชนิดที่เป็นตอนหลังมักเป็นในอายุเลย  ๔๐  ปี หรือวัยสูงอายุ มีสองชนิด คือ ชนิดมุมปิดหรือมุมแคบ และชนิดมุมเปิดหรือมุมกว้าง ชนิดมุมปิดนั้นมีอาการปวดตามากตาแดง  และสายตามัวลงรวดเร็ว  อาจมีอาการนำเช่น เห็นรัศมีวกลมสีรุ้งรอบดวงไฟ เป็นต้น ชนิดมุมเปิดนั้น เนื้อเยื่อตรงมุมเสื่อม ทำให้น้ำไหลผ่านไม่สะดวก  ชนิดนี้ไม่มีอาการอะไรมากในระยะแรก  นอกจากอาการสายตามัวลงชนิดค่อยเป็นค่อยไป  ผู้เป็นจึงมักไม่รู้ตัว กว่าจะรู้ว่าเป็นหรือมีอาการอื่น เช่น มองด้านข้างเห็นไม่ชัดก็เมื่อโรคเป็นมากแล้ว พบต้อหินชนิดนี้ในผู้ที่ไม่รู้ตัวมาก่อนร้อยละ ๔ ต้อหินชนิดมุมเปิดจึงเป็นโรคที่ควรระวัง วิธีป้องกันคือผู้ที่อายุเกิน ๔๐ ปี หรือผู้ที่มีสายตาสั้นอย่างมาก ควรให้แพทย์ตรวจตาปีละครั้ง จะเป็นทางเดียวที่จะตรวจพบโรคได้ทันท่วงที
         การรักษา  ต้อหินชนิดมุมปิด  รักษาด้วยการผ่าตัดช่องทางใหม่ให้น้ำเลี้ยงตาไหลผ่าน  ต้อหินชนิดมุมเปิดระยะแรกรักษาด้วยยา  จะทำผ่าตัดเมื่อรักษาด้วยยาไม่ได้ผล หรือไม่สะดวก หรือในระยะหลังของโรค
[กลับหัวข้อหลัก]

          ต้อเนื้อเป็นก้อนเนื้อรูปสามเหลี่ยม แลบจากเยื่อหุ้มตาไปบนกระจกตาในแนวราบตรงขอบกระจกตาชิดกับสเคลอรา มักเป็นที่หัวตา อาจเป็นที่หางตา และอาจเป็นทั้งสองตา เกิดจากความเสื่อมของเนื้อเยื่อบริเวณนั้น เพราะมีการระคายเคืองเรื้อรังจากสิ่งแวดล้อมภายนอก ได้แก่ ฝุ่นละออง ไอ และแสง  เป็นต้น มักพบในผู้ประกอบอาชีพประมง เดินเรือ หรือผู้ที่อยู่ในที่ที่มีฝุ่นละออง ลมแรง การรักษาใช้วิธีผ่าตัดออก
[กลับหัวข้อหลัก]

          เป็นก้อนเนื้อสีเหลืองอ่อนหรือเทาตรงเยื่อตาใกล้กับขอบกระจกตา  แต่ไม่ลามไปบนกระจกตาเหมือนต้อเนื้อ มีสาเหตุเหมือนโรคต้อเนื้อ 
          การป้องกันไม่ให้เป็นต้อเนื้อและต้อลมอาจทำได้โดยใส่แว่นกันแดดและลม และการปรังปรุงสิ่งแวดล้อมให้ปราศจากสิ่งระคายเคืองตา
[กลับหัวข้อหลัก]

          เป็นแผลสีขาวหรือสีเทาบนกระจกตา  เกิดหลังจากกระจกตาหายจากการอักเสบหรือเป็นแผล  บางรายเป็นแผลเป็นทั่วกระจกตาและปูดออกมาด้านหน้า
[กลับหัวข้อหลัก]

          การมองเห็นสีเป็นหน้าที่ของเซลล์โคนในชั้นจอตา ทฤษฎีของการมองเห็นสีที่เชื่อกันทั่วไปว่า   มีเซลล์โคนที่มีวัตถุสีรับแสงและมีกลไกส่งความรู้สึกมองเห็นสีอยู่สามชนิด  คือ ชนิดรับแสงสีแดง รับแสงสีเขียว และรับแสงสีน้ำเงิน เมื่อมองเห็นแสงสว่างนั้น หมายความว่าเซลล์โคนทั้งสามชนิดถูกกระตุ้นเท่าๆ  กัน ส่วนสีต่างๆ ที่มองเห็นเกิดจากการที่วัตถุสีต่างๆ ถูกกระตุ้นแสงสีแดง แสงสีเขียว และแสงสีน้ำเงิน เป็นแม่สีหรือสีปฐมภูมิ กล่าวคือ เป็นสีที่แยกออกเป็นสีอื่นไม่ได้ แสงสีอื่นๆ เกิดจากการผสมของแสงสีทั้งสามนี้
          ตาบอดสี คือ การมองเห็นสีที่ผิดไปจากปกติ  ที่พบมากเป็นตาบอดสีที่เป็นมาแต่กำเนิดและเป็นชนิดที่บอดจางๆ  ไม่ได้บอดสนิท ชนิดนี้พบในเพศชายมากกว่าเพศหญิง   ส่วนตาบอดสีชนิดที่เป็นภายหลังนั้นพบน้อย  มีสาเหตุจากโรคของเซลล์โคน  โรคของประสาทตา ส่วนมากคนตาบอดสีจะไม่รู้ตัว ที่พบเสมอ คือ ตาบอดสีเขียว ตาบอดสีแดง ตาบอดสีน้ำเงินมี น้อย   ถ้าบอดหมดทุกสีจะมองเห็นทุกสิ่งในโลกเป็นสีเทา
          การตรวจตาบอดสีตรวจโดยให้ผู้รับการตรวจอ่านตัวเลขหรือบอกรูปร่างต่างๆ ในแผ่นตรวจที่มีสีหลายสีปนกันอยู่ การมองเห็นสีเป็นปกติมีความจำเป็นสำหรับอาชีพบางอย่าง  ได้แก่  อาชีพที่ใช้สัญญาณสี  เช่น นักบิน  งานต่อสายวงจรอิเล็กทรอนิกส์ สถาปนิก และมัณฑนากร เป็นต้น
[กลับหัวข้อหลัก]