"อุบัติเหตุ" หมายถึง "เหตุที่เกิดขึ้นโดยไม่ทันคิด" ถือกันว่าเป็นความบังเอิญที่เกิดขึ้นโดยไม่ได้ตั้งใจและไม่คาดฝันมาก่อน คำว่า "อุบัติเหตุ" ตรงกับคำว่า "accident"ในภาษาอังกฤษ ซึ่งทางการแพทย์หมายถึง "เหตุที่เกิดขึ้นโดยมิได้คาดฝัน ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทางเนื้อเยื่อ (tissue) และทางเมแทบอลิซึมของร่างกายให้ปรากฏ"

          อุบัติเหตุทำให้เกิดบาดเจ็บ ทุพพลภาพ และถึงตายได้ แม้บางคนอาจเข้าใจตามความในนิยามข้างต้นว่า  อุบัติเหตุเกิดขึ้นโดยไม่คาดฝันนั้น เป็นคราวเคราะห์ของผู้ประสบซึ่งหลีกเลี่ยงไม่ได้ แต่ความเป็นจริงหาเป็นเช่นนั้นไม่ ในทางตรงกันข้ามอุบัติเหตุย่อมป้องกันได้และหลีกเลี่ยงได้หากไม่ประมาท จึงมีความสำคัญที่เราต้องมาศึกษา เพื่อหาทางป้องกันลดหย่อนความเสียหายที่เกิดขึ้นจากอุบัติเหตุ

การศึกษาอุบัติเหตุ 
          การศึกษาอุบัติเหตุควรศึกษาเช่นเดียวกับโรคทุกชนิดคืออนุโลม "อุบัติเหตุ" ขึ้นเป็นโรคหนึ่งเพื่อเป็นแนวทางสู่การแก้ไขและหลีกเลี่ยง 
          โดยทั่วไป การศึกษาโรคทุกชนิดควรมอง ๓ ด้านด้วยกัน   คือ
                    ๑. ผู้ที่เกิดโรค (host)
                    ๒. สิ่งที่ทำให้เกิดโรค (agent)
                    ๓. สิ่งแวดล้อมที่เหมาะแก่การเกิดโรค (environment) 
          อุบัติเหตุเกี่ยวข้องกับหลัก ๓ ประการ เช่นเดียวกัน คือ
                    ๑. ผู้รับอุบัติเหตุ
                    ๒. สิ่งที่เป็นเหตุ
                    ๓. เวลาและสถานที่เกิดเหตุ
          จะเห็นได้ว่า ปัจจัยที่เป็นสาเหตุของอุบัติเหตุมี ๓ ด้านด้วยกัน เช่น บุคคลบางประเภทดูเหมือนว่าได้รับอุบัติเหตุได้ง่ายกว่าบุคคลทั่วไป  ตัวการบางอย่างทำให้เกิดอุบัติเหตุได้ง่ายและบ่อย  ตลอดจนสิ่งแวดล้อมบางอย่างบางเวลาก่อให้เกิดอุบัติเหตุได้ง่าย เป็นต้น

ระบาดวิทยาของอุบัติเหตุ
           ในประเทศไทย จากสถิติของกระทรวงสาธารณสุขปีพ.ศ. ๒๔๙๐ อัตราตายของประชากรจากอุบัติเหตุ การเป็นพิษและพลวเหตุ (accidents, poisonings and violence) อยู่ในอันดับที่ ๔รองลงมาตามลำดับจากโรคไข้จับสั่น  โรคท้องร่วง  วัณโรคระบบหายใจ  และโรคปอดอักเสบ ในปี พ.ศ. ๒๕๐๐ อัตราตายจากอุบัติเหตุ ยังคงเป็นอันดับที่ ๔ รองลงมาจาก โรคท้องร่วง โรคปอดอักเสบ วัณโรคระบบหายใจ  และไข้จับสั่นตามลำดับ ใน ปี พ.ศ. ๒๕๑๐ อัตราตายจากอุบัติเหตุ เลื่อนขึ้นมาเป็นอันดับที่ ๓ รองมาจากโรคท้องร่วง และวัณโรคระบบหายใจตามลำดับตั้งแต่ปี พ.ศ. ๒๕๑๓ เป็นต้นมา อัตราตายจากอุบัติเหตุ การเป็นพิษ และพลวเหตุกลายเป็นสาเหตุการตายอันดับหนึ่งของคนไทยทั้งประเทศ  สูงกว่าอัตราตายจากโรคอื่นๆ ทุกประเภทสาเหตุมาจากการแพทย์สาธารณสุขเจริญขึ้น ประชาชนเสียชีวิตจากโรคติดเชื้อลดลงอย่างชัดเจน ความก้าวหน้าทางวัตถุและการเพิ่มของประชากร ทำให้อัตราตายจากอุบัติเหตุเพิ่มมากขึ้นและสูงสุดเป็นอันดับที่ ๑ ตั้งแต่ปี พ.ศ. ๒๕๑๓ เป็นต้นมา จนกระทั่งปัจจุบัน

การแบ่งประเภทของอุบัติเหตุ 
          เรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับอุบัติเหตุ ได้แก่
                    ๑. ตัวการหรืออุปกรณ์ที่ทำให้เกิดอุบัติเหตุ เช่น ยานยนต์ อาวุธปืน สารพิษ ไฟฟ้า ก๊าซหุงต้ม
                    ๒. ผลจากอุบัติเหตุ เช่น บาดแผลของผิวหนังศีรษะหรือสมองบาดเจ็บ กระดูกหัก แผลจากวัตถุระเบิดและกระสุนปืน แผลลวก - ไหม้
                    ๓. สิ่งแวดล้อมที่ทำให้เกิดอุบัติเหตุ เช่น การจราจร บ้าน โรงเรียน สถานที่ประกอบการ เช่น โรงงาน สถานที่ก่อสร้าง สนามกีฬา สนามรบ
                    ๔. ผู้ที่ประสบอุบัติเหตุ เช่น อุบัติเหตุที่เกิดแก่ผู้ใช้รถใช้ถนน อุบัติเหตุในเด็ก คนงาน นักกีฬา คนชรา

อุบัติเหตุเนื่องจากการจราจร
          อุบัติเหตุเนื่องจากการจราจรแบ่งออกเป็น
                    ๑. อุบัติเหตุยานยนต์ในถนนหลวง ซึ่งเป็นอุบัติเหตุการจราจรที่พบมากที่สุด
                    ๒. อุบัติเหตุรถไฟ
                    ๓. อุบัติเหตุในการขนส่งทางน้ำ
                    ๔. อุบัติเหตุในการขนส่งทางอากาศ

           อุบัติเหตุเนื่องจากการจราจรทางบก  โดยเฉพาะอุบัติเหตุเกี่ยวกับยานยนต์เป็นสาเหตุการตายและบาดเจ็บสูงสุดของสถิติอุบัติเหตุที่รุนแรงทุกประเภท จากสถิติของกระทรวงสาธารณสุขรายงานไว้ว่า อัตราตายจากอุบัติเหตุยานยนต์ในถนนหลวงปี พ.ศ.๒๕๑๕ ถึง ๒๕๑๙ อยู่ในเกณฑ์ระหว่าง ๑๐.๐ ถึง ๑๒.๗ ต่อประชากรแสนคน เป็นสาเหตุการตายอันดับที่ ๑ ของบรรดาอุบัติเหตุทั้งปวง 
          จากสถิติข้อมูลของกองตำรวจทางหลวง ระหว่างปี พ.ศ. ๒๕๑๘ ถึง ๒๕๒๒ ปรากฏว่าอุบัติเหตุยานยนต์ที่เกิดขึ้นบนทางหลวงแผ่นดินสายต่างๆ ทั่วประเทศไทยมีแนวโน้มสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว ในปี พ.ศ. ๒๕๒๒ มีอุบัติเหตุเกิดขึ้นบนทางหลวงสายต่างๆ ทั่วประเทศจำนวน ๓,๒๓๘ ครั้ง มีคนตาย ๓,๐๒๐ คน คนบาดเจ็บ ๖,๕๔๒ คน ทรัพย์สินเสียหายประมาณ ๕๓.๒  ล้านบาท ส่วนใหญ่เกิดจากอุบัติเหตุของรถยนต์นั่งส่วนบุคคล รองลงมา ได้แก่ รถบรรทุกและรถยนต์โดยสาร เหตุเกิดมากเป็นพิเศษ ในวันหยุดสุดสัปดาห์ สาเหตุที่ประมวลได้ส่วนใหญ่เกิดจากการขับรถโดยประมาท เช่น การแซงรถในที่คับขัน ขับรถเร็วเกินอัตราที่กฎหมายกำหนด เลี้ยวตัดหน้ารถอื่นอย่างกระชั้นชิด หรือผู้ขับขี่เมาสุรา ติดยาเสพติดหรือหลับในขณะขับรถ เป็นต้น 
          อุบัติเหตุบนทางหลวงนอกเขตเทศบาลมักเป็นอุบัติเหตุที่ร้ายแรง มีผู้บาดเจ็บล้มตายจำนวนมาก  ส่วนอุบัติเหตุยานยนต์ ในเขตชุมชน  ย่อมเกิดขึ้นบ่อยกว่าในทางหลวงหลายเท่า แต่มักไม่รุนแรง มีผู้บาดเจ็บถึงตายไม่มาก ส่วนมากเกิดจากรถนั่งส่วนบุคคลชนคนข้ามถนน รถยนต์ชนรถจักรยานยนต์ หรือรถยนต์ชนกันเอง เป็นต้น 
          ในปี พ.ศ. ๒๕๒๓ เริ่มใช้พระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งเป็นกฎหมายควบคุมการจราจรทางบกที่รัดกุมเคร่งครัดกว่าก่อน   คาดหมายกันว่า ต่อนี้ไปแนวโน้มของอุบัติเหตุจราจรทางบกอาจลดน้อยลงก็ได้
[กลับหัวข้อหลัก]

          เมื่อเปรียบเทียบกับยานยนต์แล้ว  รถไฟให้ความปลอดภัยแก่ผู้โดยสารมากกว่ารถยนต์  ทั้งนี้เพราะว่ารถไฟมีระบบทางเดินรถที่แน่นอนของตนเอง และมีการดูแลควบคุมที่ทั่วถึง ในปีหนึ่งๆ ยังมีอุบัติเหตุรถไฟตกรางอยู่บ่อยๆ แต่มักไม่ร้ายแรงมีผู้โดยสารบาดเจ็บล้มตายจำนวนน้อย  เท่าที่ปรากฏเป็นข่าวน่าสะเทือนขวัญของคนทั่วไป  คือ  รถไฟ ๒ ขบวน วิ่งชนกันเกิดการพลิกคว่ำ มีผู้โดยสารบาดเจ็บล้มตายคราวละมากๆ สาเหตุสันนิษฐานว่าเกิดจากความประมาทของเจ้าหน้าที่ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งหรือหลายฝ่าย เช่น พนักงานขับรถหรือพนักงานสับเปลี่ยนรางรถปฏิบัติหน้าที่ด้วยความประมาท พนักงานขับรถไฟด้วยความเร็วเกินอัตราที่กำหนด หรือฝ่าฝืนสัญญาณความปลอดภัย เป็นต้น
          นอกจากนี้ยังพบอุบัติเหตุรถไฟทับคนบาดเจ็บแขนขาขาดหรือถึงแก่ความตายเป็นครั้งคราว อันมีสาเหตุมาจากคนนอนหลับข้างรถไฟ คนหรือยานยนต์ฝ่าสัญญาณวิ่งตัดหน้าขบวนรถไฟ เหตุการณ์เหล่านี้อาจป้องกันได้ ถ้าได้รับความร่วมมือจากทุกๆ ฝ่าย
[กลับหัวข้อหลัก]

           เนื่องจากการขนส่งทางน้ำได้รับความนิยมภายในประเทศน้อยลง ขณะที่บ้านเมืองพัฒนาการขนส่งทางบกให้สะดวกขึ้น
          อัตราตายจากอุบัติเหตุในการขนส่งทางน้ำ ตั้งแต่ปี พ.ศ.๒๕๑๕ ถึง ๒๕๑๙ มีแนวโน้มลดลงเรื่อยๆ อุบัติเหตุทางน้ำที่ปรากฏในหน้าหนังสือพิมพ์ที่เป็นรายใหญ่ๆ มักเกิดจากเรือโดยสารล่มในแม่น้ำหรือทะเล ส่วนมากเป็นเรือทัศนาจรที่บรรทุกผู้โดยสารเกินอัตรา หรือประสบสภาพอากาศแปรปรวน ขาดความระมัดระวังทั้งผู้ขนส่งและผู้โดยสาร ส่วนอุบัติเหตุจมน้ำมักเกิดขึ้นประปรายกับผู้ซึ่งมีที่อยู่อาศัยใกล้แม่น้ำลำคลอง หรือเดินทางทางเรือเป็นส่วนใหญ่

[กลับหัวข้อหลัก]

          อุบัติเหตุในการขนส่งทางอากาศ เช่น เครื่องบินโดยสารตก มักปรากฏเป็นข่าวใหญ่ ไม่ว่าเกิดขึ้น ณ ที่ใดของโลก เพราะเครื่องบินโดยสารแต่ละลำที่ตก มักมีผู้โดยสารเสียชีวิตเป็นจำนวนมาก ในประเทศไทย เครื่องบินฝึกบินประสบอุบัติเหตุตกบ่อยๆ แต่ผู้บาดเจ็บเสียชีวิตมีจำนวนน้อย เหตุการณ์ที่เคยปรากฏเป็นข่าวใหญ่เมื่อไม่นานมานี้คือ  เครื่องบินโดยสารไอพ่นของสายการบินต่างประเทศบินชนโรงงานทอผ้าใกล้ท่าอากาศยานกรุงเทพฯ (ดอนเมือง)ขณะบินร่องลง และเครื่องบินโดยสารภายในประเทศประสบอุบัติเหตุตกที่รังสิต  มีผู้โดยสารและเจ้าพนักงานของเครื่องบินเสียชีวิตเป็นจำนวนมาก 
          จากสถิติขององค์การบินพลเรือนระหว่างประเทศ รายงานไว้ว่า อุบัติเหตุในการขนส่งทางอากาศเมื่อเปรียบเทียบกับการขนส่งทางบกและทางน้ำแล้ว ปรากฏว่า มีสถิติการเกิดอุบัติเหตุต่ำกว่ามากและค่อนข้างคงที่ตลอดมา ในช่วงระยะเวลา ๒๕ ปีที่ผ่านมาการบินโดยสารระหว่างประเทศส่วนใหญ่ใช้เครื่องบินไอพ่น ระหว่างปี พ.ศ. ๒๔๙๕ จนถึง ๒๕๒๑ มีสถิติเครื่องบินไอพ่นตกทั่วโลกอยู่ในเกณฑ์ระหว่าง ๑๐ ถึง ๑๕ ลำต่อปี รวมเครื่องบินไอพ่นโดยสารตกทั้งสิ้น ๓๒๔ ลำ เมื่อเปรียบเทียบจำนวนเที่ยวบินและจำนวนผู้โดยสารเครื่องบินพลเรือนทั่วโลกที่เพิ่มขึ้นทุกวันแล้ว สถิติการเกิดอุบัติเหตุของการขนส่งทางอากาศมีแนวโน้มลดลง 
          สาเหตุของอุบัติเหตุเครื่องบินตกเป็นไปได้ ๓ ทาง คือเกิดจากความบกพร่องของเครื่องบิน สภาพภูมิอากาศไม่ดีหรือความบกพร่องของนักบิน เช่น ประมาท เจ็บป่วยในขณะปฏิบัติงาน ขาดประสบการณ์หรือขาดความชำนาญในเที่ยวบินครั้งนั้นๆ เป็นต้น
[กลับหัวข้อหลัก]

           บ้านและที่อยู่อาศัยเป็นที่ๆ เกิดอุบัติเหตุได้บ่อย แต่ได้รับความสนใจน้อยเพราะมักไม่รุนแรง ส่วนใหญ่เกิดขึ้นแก่เด็กก่อนวัยเรียน หรือ คนชราที่อยู่บ้านเป็นประจำ สาเหตุที่ทำให้เกิดอุบัติเหตุในบ้านมี ๒ ประการ คือ 
           ๑. ความบกพร่องของสิ่งก่อสร้าง หรือเครื่องใช้ภายในบ้าน เช่น เด็กตกจากที่สูง ตกบันได รับประทานสารพิษที่เก็บไว้ไม่ดี เพลิงไหม้จากกระแสไฟฟ้ารั่วและจากการหุงต้มอาหาร บาดแผลจากเครื่องมือเครื่องใช้ต่างๆ 
           ๒. ความบกพร่องของผู้ประสบเหตุ เช่น เด็กเล็กๆขาดการดูแลเอาใจใส่จากผู้ใหญ่ หรือคนชราที่สายตาหรือประสาทหูไม่ดี มักประสบอุบัติเหตุในบ้านได้บ่อยๆ

           อุบัติเหตุในบ้านที่ควรระวังเป็นพิเศษคือเพลิงไหม้จากการหุงต้ม จากบุหรี่ และจากการใช้กระแสไฟฟ้า เช่น สายไฟฟ้าเก่าเสียบปลั๊กไฟฟ้าหลายอันที่ขั้วไฟฟ้าเดียวกัน อาจทำให้เกิดเพลิงไหม้ตรงขั้นไฟได้
[กลับหัวข้อหลัก]

          อุบัติเหตุในโรงเรียนส่วนใหญ่เกิดจากการพลัดตกหกล้มจากการวิ่งซุกซน หรือการเล่นกีฬาทำให้เกิดบาดแผล กระดูกหัก ข้อเคลื่อน เป็นต้น บางครั้งเกิดบาดแผลจากของมีคม เช่น ใช้ใบมีดโกนเหลาดินสอ ทำให้มีดบาดมือ บางครั้งสาเหตุอาจมาจากสิ่งปลูกสร้างและเครื่องใช้ของโรงเรียนบกพร่อง สึกกร่อน ขาดการซ่อมแซมเอาใจใส่ ตลอดจนโรงเรียนบางแห่งกำลังก่อสร้างอาคารใกล้เคียง เด็กนักเรียนอาจถูกเศษกระจกบาดหรือตะปูตำได้ 
          โรงเรียนบางแห่งไม่มีสนามเด็กเล่น จำนวนครูดูแลนักเรียนไม่ได้สัดส่วนเพียงพอ ไม่มีการวางแผนป้องกันอุบัติเหตุไว้ล่วงหน้า หรือบางครั้งเด็กนักเรียนต่างวัยกันเรียนและเล่นอยู่ในบริเวณเดียวกัน อาจเป็นสาเหตุที่ก่อให้เกิดอุบัติเหตุขึ้นได้ เพราะเด็กเล็กมีประสบการณ์น้อยกว่าเด็กโต
[กลับหัวข้อหลัก]

           ได้แก่ อุบัติเหตุที่เกิดขึ้นในโรงงาน ร้านค้า สถานที่ประกอบอาชีพตลอดจนบริเวณก่อสร้างทุกชนิด อุบัติเหตุที่เกิดขึ้นบ่อยๆ ในโรงงาน ได้แก่ การบาดเจ็บซึ่งเกิดจากเครื่องจักรกล ในการผลิตสินค้า เช่น บาดแผลที่นิ้วมือ  มือ หรือแขนขาถูกบดโดยเครื่องจักรกล หรือถูกฉุดลากโดยสายพาน บาดแผลที่เกิดจากของมีคมกระเด็นถูกใบหน้า และดวงตา เมื่อเครื่องจักรชำรุด คนงานก่อสร้างอาคาร สะพาน หรือถนน พลัดตกจากที่สูงเพราะสิ่ง   ปลูกสร้างหักพัง หรือเพราะความประมาทของคนงานเอง ตลอดจนเพลิงไหม้ กระแสไฟฟ้ารั่ว หม้อไอน้ำระเบิดอันเกิดจากความบกพร่องของอุปกรณ์ในการประกอบการชำรุด หรือไม่เข้ามาตรฐานขาดความเอาใจใส่ดูแล
           แสงสว่างและบรรยากาศในสถานที่ประกอบการที่ไม่เหมาะสมก็เป็นสิ่งแวดล้อมที่ก่อให้เกิดอุบัติเหตุได้เช่นกันคนงานขาดประสบการณ์ในงานที่ตนทำ เหน็ดเหนื่อย เบื่อหน่ายไม่ได้พักผ่อนเพียงพอ และความประมาทเลินเล่อของแต่ละบุคคลล้วนมีส่วนทำให้เกิดอุบัติเหตุได้ทั้งสิ้น เจ้าของกิจการหรือผู้บริหาร งานของหน่วยงานจึงควรสอดส่องดูแลและป้องกันแก้ไข เพื่อมิให้เกิดการสูญเสียทั้งทรัพย์สินและบุคคล การดำเนินงานทุกประเภทควรปฏิบัติเป็นขั้นตอนตามบทบัญญัติของกฎหมายอุตสาหกรรม และกฎหมายแรงงาน โดยให้ทุกฝ่ายมาร่วมมือกัน
[กลับหัวข้อหลัก]

           วัยเด็กเป็นวัยที่ขาดประสบการณ์ในชีวิต  ขาดความยั้งคิดต้องได้รับการดูแลจากผู้ใหญ่ และการอบรมสั่งสอนจากบิดา มารดา และครูบาอาจารย์เป็นขั้นตอน เด็กในวัยขวบแรกควรได้รับการดูแลป้องกันจากบิดามารดาหรือคนเลี้ยงอย่างเต็มที่  เมื่อเด็กโตขึ้น ควรเริ่มให้เด็กเรียนรู้จากประสบการณ์สอนวิธีหลีกเลี่ยงและป้องกันอุบัติเหตุ ค่อยๆ เพิ่มความรู้ความเข้าใจ ฝึกฝนความชำนาญให้ทีละน้อย เช่น สอนให้รู้จักการหยิบยกของร้อน รู้จักการเปิดปิดประตู ขึ้นลงบันไดบ้าน เรียนรู้วิธีข้ามถนน สอนให้ว่ายน้ำเป็น รู้จักวิธีขับขี่จักรยาน สอนไม่ให้หยิบยาหรือสารพิษต่างๆในบ้านรับประทานเอง เป็นต้น 
          เด็กที่มีนิสัยซุกซน อารมณ์หวั่นไหวง่าย เด็กที่สายตาประสาทหูไม่สมบูรณ์ ตลอดจนเด็กพิการ ควรได้รับความสนใจ ป้องกันอุบัติเหตุเป็นพิเศษ ในโอกาสใดก็ตามที่บุคคลในครอบครัวมีเรื่องวุ่นวาย เช่น มีสมาชิกในครอบครัวเจ็บป่วย หรือมีงานฉลองนบ้าน หรือพี่เลี้ยงเด็กลาออก พ่อแม่ผู้ปกครอง ไม่ควรละเลยการดูแลเด็กๆ ในบ้าน เพราะเป็นเวลาที่เกิดอุบัติเหตุได้ง่ายและบ่อยกว่าภาวะปกติ
           อุบัติเหตุในเด็กเกิดขึ้นได้ทั้งภายในบ้านและภายนอกบ้าน ที่เกิดขึ้นภายในบ้าน ได้แก่ การพลัดตกหกล้ม ถูกของร้อนลวกไหม้ ถูกกระแสไฟฟ้าดูด เป็นพิษจากยาหรือสารพิษที่มีอยู่ในบ้าน ถูกสัตว์เลี้ยงเช่นสุนัขหรือแมวกัดหรือข่วน  บาดเจ็บจากของมีคมหรืออาวุธปืนซึ่งผู้ใหญ่ในบ้านเก็บรักษาไม่ดี นอกจากนี้อุบัติเหตุของเด็กยังเกิดขึ้นภายนอกบ้าน เช่น ถูกรถชนหรือตกน้ำ อุบัติเหตุในท้องถนน และอุบัติเหตุในโรงเรียน ดังกล่าวมาแล้ว
[กลับหัวข้อหลัก]

หลักของการป้องกันอุบัติเหตุดำเนินได้ ๓ ประการคือ
          ๑. แก้ไขที่ตัวการหรืออุปกรณ์ที่ทำให้เกิดอุบัติเหตุ เช่น ในบ้านเรือนทุกแห่ง ผู้ใหญ่ควรเก็บยาหรือสารมีพิษให้อยู่ในที่มิดชิด เด็กหยิบไม่ถึง สิ่งก่อสร้างทุกแห่งควรคำนึงถึงความปลอดภัยเป็นสำคัญ เครื่องมือเครื่องใช้ควรออกแบบให้ความปลอดภัยแก่ผู้ใช้ สิ่งใดที่ชำรุดบกพร่องให้รีบซ่อมแซมแก้ไข
           ๒.ให้ความสนใจแก่บุคคลบางจำพวกที่เสี่ยงต่อการเกิดอุบัติเหตุ เช่น เด็กข้ามถนน คนขับรถที่ติดยาเสพติดหรือดื่มสุรา คนงานที่สายตาและร่างกายไม่สมบูรณ์ ผู้ที่เกี่ยวข้องกับบุคคลเหล่านี้ควรหาทางป้องกันเป็นพิเศษ
           ๓. ควบคุมแก้ไขสิ่งแวดล้อมที่ก่อให้เกิดอุบัติเหตุเช่น จัดการจราจรให้ดี  จัดแสงสว่างและบรรยากาศในที่ประกอบการให้ดี อาคารบ้านเรือน โรงเรียนควรเป็นสิ่งปลูกสร้างที่แข็งแรงปลอดภัย ซ่อมแซมส่วนที่บกพร่องหักพังให้คืนสภาพดี สิ่งแวดล้อมใดที่มีสถิติเกิดอุบัติเหตุสูงกว่าปกติ ผู้ที่เกี่ยวข้องทุกฝ่าย ควรวิเคราะห์หาหนทางป้องกันแก้ไขโดยเร็ว

[กลับหัวข้อหลัก]

ข้อมูลของอุบัติเหตุบนทางหลวง

ข้อมูล	๒๕๑๘	๒๕๑๙	๒๕๒๐	๒๕๒๑	๒๕๒๒
จำนวนครั้ง	๑,๐๘๑	๒,๑๓๒	๓,๗๘๓	๓,๙๖๔	๓,๒๓๘
คนตาย	๘๘๖	๑,๕๓๙	๒,๗๔๕	๒,๙๘๓	๓,๐๒๐
คนบาดเจ็บ	๑,๖๙๔	๒,๗๔๒	๖,๗๖๓	๖,๖๕๗	๖,๕๔๒
ทรัพย์สินเสียหาย   ประมาณ (ล้านบาท)	๑๗.๑	๓๕.๒	๕๒.๓	๕๔.๘	๕๒.๒

จากสถิติของกองตำรวจทางหลวง กรมตำรวจ

อัตราร้อยละของการตายด้วยอุบัติเหตุ
จากสาเหตุภายนอกทั่วประเทศไทย พ.ศ. ๒๕๐๓ ถึง ๒๕๑๙

สาเหตุ	๒๕๐๓	๒๕๑๓	๒๕๑๘	๒๕๑๙
ยานยนต์	๑๘.๙	๓๕.๙	๓๓.๗	๓๗.๖
จมน้ำ	๓๘.๑	๒๗.๖	๑๖.๙	๑๔.๙
พลัดตกหกล้ม	๖.๙	๓.๑	๒.๖	๒.๕
สัตว์หรือแมลงมีพิษ	๕.๘	๓.๓	๒.๕	๒.๔
สารเป็นพิษ	๔.๘	๒.๔	๓.๐	๑.๘
อื่น ๆ	๖.๙	๒๗.๗	๔๑.๓	๔๐.๘

จากสถิติสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๑๙ กระทรวงสาธารณสุข

[กลับหัวข้อหลัก]