ใยไหมแต่ละรังประกอบด้วยสารประเภทโปรตีน ๒ ชนิดที่สำคัญที่สุด คือ  Silk  fibroin  (CI₁₅H₂₆N₆O₆) ซึ่งมีอยู่ถึง ๓/๔อยู่ด้านในของใยไหม  และอีกชนิดหนึ่งคือ sericin (C₁₅H₂₃N₅O₈)หุ้มอยู่ด้านถัดออกมา   ซึ่งจะมีเม็ดสีธรรมชาติ (pigments) ปะปนอยู่เช่น   สีเหลือง  เขียวอ่อน  ชมพู  น้ำตาลอ่อน  เป็นต้น  ชั้นต่อมาเป็นสารประเภทไข่ขาว  (albumin) เคลือบ sericin ไว้  และชั้นนอกสุดเป็น เจลาติน (gelatin)   silk  fibroin นี้ไม่ละลายในน้ำ  ตรงกันข้ามกับ sericin  เมื่อนำไปต้มก็จะหลุดออกไปหมด  ใยไหมที่ยังไม่ได้เอาสารพวก sericin ออกจะไม่สวย  ฉะนั้น ก่อนที่จะนำมาทอก็ต้องมีกรรมวิธี  เช่น  นำไปต้มแล้วสาวเป็นเส้นๆ  ใยไหมที่ได้หลังจากผ่านกรรมวิธีดังกล่าวแล้ว จะเรียบเป็นมันเลื่อมและนิ่มสวยงามมาก  แล้วจึงนำไปทอเป็นผ้าต่อไป

          (ดูเพิ่มเติม ผีเสื้อในประเทศไทย และ โรคพืช)