การบาดเจ็บนี้เกิดขึ้นจากการที่ไม่สามารถปรับความดันของอากาศภายในโพรงอากาศ หรือช่องอากาศปิดในร่างกายให้เท่ากับความกดดันของน้ำภายนอกได้ เนื่องจากขณะดำน้ำจะมีการเปลี่ยนแปลงความดันตลอดเวลาจึงเกิดอาการบาดเจ็บเนื่องจากมีการทำลายเนื้อเยื่อรอบโพรงอากาศหรือช่องอากาศปิดภายในร่างกาย สาเหตุจากการหดตัวและขยายตัวเพื่อปรับความดันภายในช่องหรือโพรงอากาศเหล่านี้กับภายนอกการบาดเจ็บนี้เกิดขึ้นได้ทั้งขณะดำลงและลอยตัวขึ้น โดยไม่ขึ้นกับความลึก ขณะดำน้ำลึกลงไปควรเพิ่มปริมาณอากาศในโพรงอากาศให้มากขึ้นเพื่อให้เกิดความสมดุลกับความดันของน้ำรอบๆ และเมื่อลอยตัวขึ้นสู่ผิวน้ำต้องถ่ายเทอากาศจากโพรงอากาศเหล่านี้ให้เท่ากับภายนอก ถ้าไม่สามารถปรับได้จะทำให้เกิดการฉีกขาด และบอบช้ำของเนื้อเยื่อรอบโพรงอากาศ หรือช่องอากาศปิดเหล่านี้ อวัยวะหรือส่วนของร่างกายที่เป็นช่องอากาศปิดภายในร่างกาย ได้แก่ หู ปอด ระบบทางเดินอาหาร จมูก ฟัน

          อาการและอาการแสดงที่พบจะแตกต่างกันไปตามอวัยวะที่เกิด ดังนี้

          การบีบกดของหูชั้นกลาง เป็นอาการที่พบบ่อยที่สุด แต่ไม่รุนแรงมาก
สาเหตุ
          - ดำน้ำขณะที่ท่อยูสเตเชี่ยนภายในหูชั้นกลางถูกอุดตัน
          - ไม่สามารถดันอากาศเข้าหูได้ขณะดำลง ทำให้หูชั้นกลางไม่สามารถปรับความดันให้สมดุลกับแรงดันจากหูชั้นนอก แรงกดดันภายนอกจึงดันเยื่อแก้วหูฉีกขาด

ปัจจัยเสริมให้หูชั้นกลางมีปัญหา
          - ทางเดินหายใจส่วนบนอักเสบ
          - การแพ้อากาศ
          - เนื้องอกของท่อยูสเตเชี่ยน
          - การไม่ปรับความกดดันในหูชั้นกลางหรือ ป๊อบก่อน หรือดำลงเร็วเกินไป
          - การสูบบุหรี่

อาการและอาการแสดง
          - ปวดภายในหูขณะดำลง และหายปวดทันทีถ้าเยื่อแก้วหูขาด แต่จะมีอาการคลื่นไส้และอาเจียนแทน
          - เยื่อแก้วหูบวมและแดง
          - มีเลือดออกเข้าไปในเยื่อแก้วหู หรือหูชั้นกลาง
          - น้ำลายมีเลือด
          - มีเลือดออกมาภายนอก ถ้าเยื่อแก้วหูฉีกขาด
[กลับหัวข้อหลัก]

สาเหตุ
          - การบีบกดของเครื่องแต่งกาย
          - ใช้เครื่องอุดหู หรือมีวัสดุปิดหูชั้นนอก
          - การแพ้อากาศ การเป็นหวัด
          - ไม่ปรับความกดดันในหูชั้นกลางหรือ ป๊อบก่อน

อาการและอาการแสดง
          - คล้ายการบีบกดของหูชั้นกลาง
          - มักพบเห็นตุ่มพองมีเลือดบนเยื่อแก้วหูหรือรอบเยื่อแก้วหู หรือในช่องหู
          - ถ้าเยื่อแก้วหูทะลุอาการปวดจะหายไปมีอาการเวียนศีรษะ และ   ทรงตัวไม่อยู่ชั่วขณะหนึ่ง
          - หูอื้อ การได้ยินเสียงลดลง
          - เยื่อแก้วหูอาจทะลุ
[กลับหัวข้อหลัก]

          มนุษย์มีโพรงกระดูก (ไซนัส) ที่มีช่องทางติดต่อกับโพรงจมูก แต่ภาวะบางอย่างทำให้ช่องทางติดต่อนี้อุดตัน เช่น หวัด การแพ้อากาศไซนัสอักเสบจึงทำให้โพรงดังกล่าวไม่มีช่องทางติดต่อกับโพรงจมูก

สาเหตุ
          เกิดจากภาวะถูกอุดกั้นของช่องเปิดจากจมูกไปสู่โพรงอากาศในกระดูกเมื่อดำน้ำลงไปทำให้ความดันในโพรงจมูกมีมากกว่าความดันของอากาศในโพรงอากาศที่อยู่ในกระดูก เป็นสาเหตุให้เกิดการฉีกขาดของเนื้อเยื่อในโพรงอากาศ

อาการและอาการแสดง
          - มีอาการปวดบริเวณใบหน้า โดยเฉพาะที่โหนกแก้ม และเหนือหัวคิ้วข้างเคียง หรือทั้งสองข้างระหว่างการดำน้ำลงไป
          - มีน้ำมูกและเลือดออกจากจมูก เมื่อลอยตัวขึ้นสู่ผิวน้ำ
          - กดเจ็บบริเวณเหนือโพรงอากาศในกระดูกเหล่านั้น
[กลับหัวข้อหลัก]

          การบีบกดปอด/ภาวะปอดฉีก เป็นการบาดเจ็บที่เกิดจากการเปลี่ยนแปลงความกดดันชนิดที่มีอันตรายรุนแรงมากสำหรับนักดำน้ำ

สาเหตุ
          - การบีบกดเกิดขึ้นเมื่อก๊าซในปอดถูกบีบอัดให้เล็กลงกว่าปริมาตรของปอดเกิดขึ้นในขณะที่
          - มีการดำน้ำลงลึกเกินไประหว่างการดำน้ำตัวเปล่า
          - กลั้นหายใจระหว่างการดำลงไป และขณะใช้เครื่องอุปกรณ์ดำน้ำ
          - อุปกรณ์ดำน้ำชนิดถังติดตัวเสีย หรือการส่งอากาศขัดข้องขณะดำลง
          - เกิดร่วมกับการบีบกดทั่วไปในชุดดำน้ำลึก และบางครั้งเกิดร่วมกับการบีบกดหน้ากากดำน้ำ เมื่อดำขึ้นมีการระบายของอากาศหรือก๊าซไม่เท่ากับการขยายของเนื้อเยื่อปอด อากาศในปอดขยายตัวเพิ่มมากขึ้นโดยที่ปอดไม่ได้ขยายปริมาตรตาม จนถุงลมปอดฉีกขาด เกิดการบาดเจ็บของเนื้อเยื่อปอด มีฟองอากาศหลุดเข้าเส้นเลือดไปอุดตันหลอดเลือดของอวัยวะสำคัญอื่นๆ เช่น สมอง นอกจากนี้ ฟองอากาศ บางส่วนไปอยู่ใต้ผิวหนัง เยื่อหุ้มหัวใจ และเยื่อหุ้มปอด เป็นต้น

ปัจจัยเสริมที่ทำให้เกิดอาการ 
          การอุดตันของช่องทางเดินอากาศภายในร่างกาย โรคปอดต่างๆ เช่น หอบหืด ปอดอักเสบ เนื้องอกในปอด

อาการและอาการแสดง
          - มีความรู้สึกว่ามีการบีบอัดทรวงอกระหว่างดำลง
          - ปวดแน่นหน้าอก
          - หายใจลำบาก ในขณะที่กลับขึ้นสู่ผิวน้ำ
          - เสมหะเป็นฟองและมีเลือดปน
[กลับหัวข้อหลัก]

          ภาวะฟองอากาศอุดหลอดเลือด เป็นกระบวนการขยายตัวของอากาศที่อยู่ภายในปอด อาจเป็นอากาศที่หายใจ หรืออากาศที่เป็นก๊าซผสมระหว่างการลอยตัวขึ้นสู่ผิวน้ำ โดยการกลั้นหายใจ อากาศในปอดจะขยายตัวขณะที่ความดันภายนอกรอบๆ ตัวลดลง เมื่อขยายตัวมากจนเต็มปอด หรือจนเกินความสามารถของถุงลมปอดที่จะเก็บอากาศไว้โดยไม่มี การระบายออก แต่คนนั้นยังคงกลั้นหายใจอยู่ความดันภายในถุงลมปอดจะสูงกว่าความดันที่อยู่ในส่วนอื่นๆ ของร่างกาย ปอดมีการขยายตัว เกินกว่าปกติ เมื่อถึงจุดหนึ่งถุงลมปอดฉีกขาดและมีอากาศรั่วออกมา แล้วเข้าไปในหลอดเลือดรอบถุงลมปอด หรือเข้าไปในเนื้อเยื่อรอบๆ หรือทั้งสองอย่างถ้าปริมาณฟองอากาศมากพอภายใต้ความกดดันสูงจะแทรกผ่านเนื้อเยื่อไปที่คอเยื้อหุ้มหัวใจ เยื่อหุ้มปอด และไปปรากฏเป็นฟองก๊าซใต้ผิวหนังส่วนหนึ่ง อีกส่วนหนึ่งไปตามกระแสโลหิต ในที่สุดไปอุดตันหลอดเลือดเล็กๆของอวัยวะต่างๆถ้าเป็นอวัยวะสำคัญ เช่น เส้นเลือดสมอง หรือเส้นเลือดหัวใจ แล้วไม่สามารถนำผู้ป่วยเข้าห้องปรับบรรยากาศความกดดันสูงได้อย่างรวดเร็ว จะทำให้เกิดอันตรายถึงตายได้ทันทีอาการที่เกิดขึ้นมักเกิดตอนใกล้จะถึงผิวน้ำ หรือภายใน ๑๐ นาที ก่อนจะถึงผิวน้ำ
 
สาเหตุ
          - การกลั้นหายใจโดยตั้งใจขณะลอยตัวขึ้น เช่น นักดำน้ำสมัครเล่นขึ้นสู่ผิวน้ำโดยการกลั้นหายใจ
          - โรคต่างๆ ของปอดที่มีโพรง หรือกระเปาะที่มีอากาศค้างอยู่ ทำให้จำกัดการไหลเวียนของอากาศจากบริเวณต่างๆ ภายในปอด เช่น ปอดบวม มีแผลเป็นในเนื้อเยื่อปอด
          - ความดันที่เปลี่ยนแปลงในความลึกที่ตื้นมาก เป็นภาวะที่เกิดขึ้นบ่อยในการดำน้ำที่ความลึกน้อยกว่า ๓๖ ฟุต
 
อาการและอาการแสดง
          - อ่อนเพลีย มึนงง เวียนศีรษะ
          - ชา แขนขาอ่อนแรง
          - รู้สึกแน่นในลำคอ เสียงมีการเปลี่ยน-แปลง
          - เจ็บในทรวงอก มีความรู้สึกปวดใต้กระดูกหน้าอกเหมือนถูกทุบ
          - หายใจขัด มีน้ำลายเป็นฟองปนเลือด
          - มีอาการเขียวของผิวหนัง ริมฝีปากเล็บมือ
          - เคลื่อนไหวผิดปกติ เดินโซเซ ทรงตัวลำบาก
          - พูดไม่รู้เรื่อง มองไม่เห็น หรือเห็นไม่ชัด
          - หมดสติทันทีเมื่อถึงผิวน้ำ อาจมีการชักและหยุดหายใจ
 
การรักษา มีวิธีเดียวเท่านั้น คือ นำกลับไปสู่ความกดดันอีกครั้งโดยใช้ห้องปรับบรรยากาศ
[กลับหัวข้อหลัก]

          ภาวะพร่องออกซิเจน คือภาวะที่นักดำน้ำมีออกซิเจนไม่เพียงพอต่อความต้องการของเซลล์ในร่างกาย

สาเหตุ
          - ขาดการส่งอากาศจากพื้นดินลงไปให้ใต้น้ำ หรือมีอากาศไม่เพียงพอ
          - ปริมาณออกซิเจนหมด โดยเฉพาะในถังอากาศที่มีก๊าซผสมโดยที่ไม่ได้ใช้ออกซิเจนบริสุทธิ์ หรือความเข้มข้นของก๊าซออกซิเจนในก๊าซผสมที่ต่ำเกินไป
          - หายใจไม่พอ เนื่องจากประหยัดอากาศ โดยการตั้งอัตราการไหลของก๊าซต่ำเกินไปหรือปริมาณออกซิเจนส่วนหนึ่งถูกดึงไปใช้ในปฏิกิริยาการเกิดสนิมของถังอัดอากาศแบบถังเหล็ก
          - กลั้นหายใจดำน้ำ ทำให้ปริมาณออกซิเจนลดลงอย่างรวดเร็ว ในขณะที่ปริมาณคาร์บอนไดออกไซด์มีไม่พอถึงจุดกระตุ้นให้เกิดการหายใจ นักดำน้ำจึงหมดสติก่อนโดยไม่มีอาการเตือนให้ดำขึ้น เป็นการหมดสติขณะดำน้ำขึ้น

อาการและอาการแสดง
          - สูญเสียการคิด หรือการทำงานที่ละเอียดไป
          - มีปฏิกิริยาตอบสนองช้าลง สับสน เชื่องช้า งุ่มง่าม
          - อารมณ์เปลี่ยนแปลง ตัดสินใจผิดพลาด
          - การยืน หรือเดินลำบาก แต่มักรู้สึกตัวดี ไม่หมดสติ
          - มีอาการตัวเขียว
          - หมดสติ หยุดหายใจ เสียชีวิตได้ ถ้าไม่ได้รับการช่วยเหลือทันที
[กลับหัวข้อหลัก]

          อาการเมาไนโตรเจน เกิดจากการได้รับก๊าซไนโตรเจน ซึ่งเป็นส่วนผสมของอากาศที่ใช้หายใจจากอุปกรณ์ช่วยหายใจใต้น้ำ เมื่อบรรยากาศใต้น้ำมีความกดดันสูง จะทำให้เกิดอาการผิดปกติได้ อาการที่เกิดขึ้นมีมากหรือน้อยนั้น ขึ้นอยู่กับความลึกและความทนทานของแต่ละบุคคล อาการมักเริ่มที่ความลึกประมาณ ๑๐ เมตร (๓๓ ฟุต) อาการเมาไนโตรเจนเหมือนกับอาการ เมาสุราเกือบทุกอย่าง ที่แตกต่างคือ ไม่มีอาการเมาค้าง เมื่อลอยตัวกลับขึ้นมาสู่ที่ตื้น อาการเมาจะหายไปไม่มีอาการปวดศีรษะ เวียนศีรษะ หรือคลื่นไส้และเมื่อระดับความลึกเพิ่มขึ้น จะมีฤทธิ์เหมือนยาสลบ ทำให้สติสัมปชัญญะของนักดำน้ำเสียไปความจำเสื่อมลง การตัดสินใจเชื่องช้า การตอบสนองต่อสิ่งเร้าช้า ประสาทหลอนและอาจหมดสติ

          ต่อไปนี้เป็นอาการต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นตามความลึกของการดำน้ำ
          - ๓๓-๙๙ ฟุตน้ำทะเล มีอาการครึ้มอกครึ้มใจ
          - ๙๙-๑๖๕ ฟุตน้ำทะเล รู้สึกเชื่อมั่นในตัวเองมากเกินไป การคำนวณผิดพลาด
          - ๑๖๕ ฟุตน้ำทะเล ง่วงนอน ประสาทหลอน สูญเสียความสามารถในการตัดสินใจ
          - ๑๖๕-๒๓๑ ฟุตน้ำทะเล พูดมาก พูดไม่หยุด หัวเราะคล้ายบ้าคลั่ง
          - ๒๓๑-๒๙๗ ฟุตน้ำทะเล ตอบสนองต่อสิ่งเร้าช้า ขาดความสนใจจิตใจสับสน ความจำเสื่อม
          - ๒๙๗ ฟุตน้ำทะเล ประสาทหลอนหมดสติ เสียชีวิต

การช่วยเหลือ นำผู้ป่วยขึ้นสู่ผิวน้ำ อาการเมาจะหายไป

ข้อสังเกต การดำน้ำโดยใช้อากาศผสมที่มีก๊าซไนโตรเจนเป็นส่วนประกอบ ต้องจำกัดไว้ที่ความลึกไม่เกิน ๒๐๐ ฟุต (๖๐ เมตร) เท่านั้น
[กลับหัวข้อหลัก]

          ภาวะการเป็นพิษของก๊าซออกซิเจน สาเหตุเหมือนภาวะเมาไนโตรเจน โดยมีการได้รับออกซิเจนบริสุทธิ์ที่ความดันสูงในระดับความลึกมากๆ หรือในคนที่มีปฏิกิริยาไวเกินปกติต่อการเป็นพิษของออกซิเจน

อาการและอาการแสดง ขึ้นอยู่กับระดับความลึกระยะเวลาในการดำ และความทนทานของแต่ละบุคคล โดยการเป็นพิษแบ่งได้เป็น ๒ ประเภท
          ประเภทที่ ๑ พิษต่อระบบประสาทส่วนกลาง มีความผิดปกติในการมองเห็น ตาพร่าลานสายตาแคบลง มีความผิดปกติของการได้ยิน รู้สึกคลื่นไส้ มีการกระตุกของกล้ามเนื้อโดยเฉพาะกล้ามเนื้อใบหน้าและปาก หงุดหงิดฉุนเฉียว โกรธง่าย มึนงง วิงเวียนศีรษะ สำหรับอาการที่เป็นอันตรายต่อนักดำน้ำที่สุด คือ การชักในน้ำ เป็นสาเหตุให้จมน้ำตายได้
          ประเภทที่ ๒ พิษต่อปอด มักพบในนักดำน้ำที่หายใจเอาออกซิเจน ๑๐๐% ในระดับความลึกไม่มากนัก แต่ระยะเวลาในการดำนานอาการที่พบได้แก่ ไอ เจ็บหน้าอก เป็นมากตอนหายใจเข้า อาการไอจะมีมากขึ้นเรื่อยๆ

การช่วยเหลือ ป้องกันอันตรายจากการชัก นำเข้าห้องปรับบรรยากาศ ให้การปฐมพยาบาลและนำขึ้นสู่ผิวน้ำ

[กลับหัวข้อหลัก]

สาเหตุ
          - ขาดการส่งอากาศ หรือส่งอากาศไม่เพียงพอ
          - ให้อากาศหายใจน้อยเกินไปในชุดประดาน้ำลึก
          - มีความล้มเหลวในการกำจัดก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ในถังอากาศชนิดติดตัวออก
          - ออกกำลังมากเกินไป หรือความต้องการอากาศหายใจเพิ่มขึ้น
          - มีการหายใจแบบควบคุมมากเกินไปคือ หายใจเข้า-ออกช้าลง

อาการและอาการแสดง
          - หายใจเร็วและแรงแบบหิวอากาศ ปวดศีรษะ มึนงง อ่อนเพลีย คลื่นไส้
          - เหงื่อออกมากผิดปกติ ความคิดไม่แจ่มใส
          - ปฏิกิริยาตอบสนองช้าลง สับสน งุ่มง่ามเชื่องช้า

การช่วยเหลือ หยุดการเคลื่อนไหว ให้พัก ให้หายใจด้วยออกซิเจนที่ระดับน้ำทะเลปกติ
[กลับหัวข้อหลัก]

          เมื่อดำน้ำลึกลงไป ความดันย่อยของคาร์บอนมอนอกไซด์เพิ่มขึ้น และละลายในเลือดเพิ่มขึ้น มีการรวมตัวกับเฮโมโกลบินทำการแย่งที่ของออกซิเจน ทำให้ปริมาณออกซิเจนลดลงไม่เพียงพอกับความต้องการของร่างกาย

สาเหตุ
          มีการปนเปื้อนของก๊าซคาร์บอนมอนอกไซด์ในอากาศที่ผู้ดำน้ำใช้หายใจ เนื่องจากมีน้ำมันหล่อลื่นเข้าไปในเครื่องอัดอากาศ หรือท่อรับอากาศของเครื่องอัดอากาศอยู่ใกล้ท่อไอเสียมากไป

อาการและอาการแสดง
          - รู้สึกตื้อบริเวณหน้าผาก ปวดศีรษะมึนงง คลื่นไส้
          - อ่อนเพลีย รู้สึกสับสน
          - การเปลี่ยนแปลงภาวะทางจิตใจอย่างอื่น คล้ายภาวะพร่องออกซิเจน
          - ริมฝีปาก เล็บ และผิวหนังมีสีแดงผิดปกติ
          - หมดสติ

การช่วยเหลือ
          - นำขึ้นสู่ผิวน้ำ ให้อยู่ในที่อากาศบริสุทธิ์ให้ออกซิเจนถ้ามี
          - ให้ออกซิเจนต่อเนื่องในห้องปรับบรรยากาศ
[กลับหัวข้อหลัก]