รังไหมที่เลี้ยงได้จะต้องเก็บออกจากจ่อในวันที่ ๕ นับตั้งแต่ไหมเริ่มทำรัง  แล้วนำมาคัดรังที่เสียออก  โดยเฉพาะเมื่อจะนำไปขายเป็นรังสด (รังที่ยังไม่ได้อบแห้ง ดักแด้ยังมีชีวิตอยู่)

          ลักษณะรังไหมที่ไม่ดี  ต้องคัดออกมีลักษณะดังนี้
          ๑. รังแฝด คือรังที่มีดักแด้อยู่ภายในมากกว่า ๑ ตัวรังจะใหญ่หนา ผิวหยาบแข็ง
          ๒. รังที่ถูกเจาะ เช่น ถูกหนอน แมลงวันลาย หรือมดเจาะ
          ๓. รังเปื้อน
          ๔. รังบาง เพราะไหมไม่แข็งแรงชักใยได้น้อย
          ๕. รังที่เสียรูปเสียร่าง
          ๖. รังที่มีลักษณะไม่ตรงตามพันธุ์
          ๗. รังที่มีเส้นใยนอก (ขี้ไหม) มากผิดปกติ
          ๘. รังที่มีเส้นใย ๒ ชั้น

          รังไหมที่ดี  มีลักษณะดังนี้
          ๑. รังโตมีเส้นใยมาก
          ๒. สาวง่าย
          ๓. มีความย่นของผิวรังมาก
          ๔. เปอร์เซ็นต์เส้นใยสูง
          ๕. เส้นเล็กและเรียบ รังไหมที่คัดแล้วจะนำไปขายให้โรงงานสาวไหม  ซึ่งปัจจุบันรังไหมสดลูกผสมจีนกับญี่ปุ่นชั่วแรกกิโลกรัมละ ๑๐๐ บาท รังไหมไทยที่เป็นพันธุ์พื้นเมืองนำไปเข้ากรรมวิธีสาวด้วยมือออก  เป็นเส้นใยขายก็ได้