กก
คำแปล2น. กอ, ต้น, โคน, เช่น กกหู กกไม้; ชื่อหญ้าพันธุ์หนึ่งขึ้นในที่ชุ่มแฉะ มีหลายชนิด เช่น กกกลม ใช้สานเสื่อ กกลังกา (กกรังกา) ลำต้นเป็นสามเหลี่ยม. ก. กอดไว้กับอก, ประคองไว้กับอก, เอาไว้กับตัวแต่ผู้เดียว; ใช้เป็นคำซ้อนมีความหมายใกล้เคียงกัน เช่น กกกอด กอดกก; (ถน.) ตัด, บั่น, เช่น กกกิ่ง คือ ตัดกิ่ง.
